خداحافظی به سبک اسطوره

هر چقدر اسفند 86 برای علی دایی خوش‌یمن بود، فروردین 88 برایش بدشانسی آورد. دایی تنها یک سال و نیم پس از ورود به عرصه مربیگری (‌همراه با تیم سایپا) هدایت تیم ملی ایران را برعهده گرفت. کاپیتان سابق تیم ملی ایران در مهرماه 1385 پس از این‌که ورنر لورانت آلمانی از سایپا جدا شد، هدایت این تیم را که در آن موقع در صدر جدول قرار داشت، برعهده گرفت و موفق شد به عنوان مربی - بازیکن سایپا را به مقام قهرمانی لیگ ایران برساند.

علی دایی در پایان آن فصل و در سن 38‌سالگی از فوتبال بازی کردن خداحافظی کرد. در فصل بعد (87 -86) دایی تنها مربی سایپا بود، اما نتوانست نتایج فصل گذشته را تکرار کند.مدافع عنوان قهرمانی، در لیگ یازدهم شد، اما در لیگ قهرمانان آسیا موفق شد به دور بعدی صعود کند.

او در سه ماه ابتدایی سال 1386 به صورت همزمان هدایت سایپا و تیم ملی را بر عهده داشت که این دوشغله بودن او هم انتقادهایی را به سمت او روانه کرد. در نهایت در پایان لیگ 87-86 دایی سایپا را رها کرد و تنها در تیم ملی به مربیگری پرداخت.

علی دایی در سوم فروردین ماه 1387 برای اولین بار روی نیمکت تیم ملی ایران نشست. ایران در آن بازی دوستانه با یک گل مغلوب بحرین شد.

در ادامه تیم ملی با مربیگری دایی نتایج خوبی در دیدارهای مرحله اول انتخابی جام جهانی کسب نکرد و دو مساوی مقابل کویت و امارات به دست آورد.

اما در دور برگشت آن بازی‌ها ایران هر سه دیدار خود را برد و به عنوان تیم اول راهی مرحله بعدی مسابقات شد.

در مرحله بعدی این مسابقات هم پس از برگزاری 5 بازی ایران با مربیگری دایی 6 امتیاز به‌دست آورد و در رده چهارم قرار گرفت. شکست مقابل عربستان با اعتراض شدید تماشاگران به عملکرد دایی همراه شد و سرمربی 40 ساله تیم ملی ایران پس از این بازی اخراج شد.

علی دایی در مجموع 25 بازی ملی سرمربی ایران بود که در این بازی‌ها 16 برد و 6 تساوی و 3‌باخت به دست آورد.

بخش عمده‌ای از این دیدارها بازی‌های دوستانه بود، آمار دایی در دیدارهای مقدماتی جام‌جهانی 4 برد، 5 مساوی و یک باخت است.

درست است که دایی تنها در یک دیدار رسمی شکست خورد، اما تساوی‌های پرتعداد باعث شد تا آمارش از آمار برانکو ایوانکویچ، سرمربی تیم ملی ایران در دیدارهای مقدماتی جام جهانی 2006 ضعیف‌تر باشد.

دایی از هر بازی 7‌/‌1 امتیاز کسب کرد و ایوانکویچ از هر مسابقه 3/2 بدست آورده بود.

به اعتقاد بسیاری از کارشناسان فوتبال ایران یکی از مشکلاتی که همواره علی دایی در مدت حضورش در تیم ملی با آن دست و پنجه نرم می‌کرد، نداشتن تعامل مناسب با رسانه‌ها بود.

در این 13 ماهه دایی به دفعات از این بابت با چالش‌هایی مواجه شد که آخرین آن به کنفرانس خبری پس از بازی ایران و عربستان بر می‌گردد.

در این مدت به دفعات روزنامه‌ها از رابطه نه‌چندان مناسب دایی با برخی ستاره‌های فوتبال ایران از جمله مهدی مهدوی‌کیا و علی کریمی نوشتند.

با این‌که دایی این گزارش‌ها را تائید نمی‌کرد، اما آمار می‌گوید در 25 بازی که دایی سرمربی ایران بود مهدوی‌کیا تنها سه بار و علی کریمی فقط دو‌مرتبه برای تیم ملی به میدان رفتند.

آخرین جنجالی که در این زمینه برای دایی به وجود آمد، دعوت نکردن از علی کریمی برای بازی با عربستان بود.

با توجه به بازی‌های خوبی که کریمی در بهمن و اسفند برای پرسپولیس انجام داده بود بسیاری از کارشناسان اعتقاد داشتند کریمی باید به تیم ملی دعوت می‌شد.

اما دایی این کار را نکرد و در جریان بازی ایران و عربستان، تماشاگران چندین بار با تشویق علی کریمی نسبت به حضور نداشتن او در این بازی اعتراض کردند. برخی کارشناسان به غیر از نداشتن تعامل مناسب با رسانه‌ها و ستاره‌ها، برخوردار نبودن از تجربه کافی در زمینه مربیگری را از دیگر عوامل ناکامی علی دایی برمی‌شمارند.

افشین قطبی، امیر قلعه‌نویی و محمد مایلی کهن، بعد از اعلام 3 نامزد جانشینی علی دایی، ذهن طرفداران فوتبال در ایران مشغول شد. کدام یک از این 3 مربی شایسته نشستن بر نیمکت تیم ملی ایران است؟ مایلی‌کهن که هنوز خاطرات خوش جام ملت‌های 94 را برایمان زنده می‌کند، امیر قلعه‌نویی که امسال با استقلال صدرنشین لیگ برتر است یا افشین قطبی با آن محبوبیت فراگیرش؟