سارایوو در محاصره صرب ها

این سرآغاز جنگ خونین بوسنی بود که اروپا را سوگوار کرد و خاطرات تلخ دو جنگ جهانی را دوباره زنده نمود.

در سال 1986 میلادی یک گروه از نظریه پردازان بلگراد بیانیه ای را منتشر می کنند که در آن خواستار برتری صرب ها در بطن فدراسیون یوگسلاوی می شوند.

اسلوبودان میلوسویچ دبیر کل حزب کمونیست جمهوری صربستان از سال 1987 میلادی به یک ملی گرای دو آتشه مبدل می شود و با دادن شعارهای ملی گرایانه صرب قلوب صرب ها را به خود جلب کرده و به یک قدرت مطلق دست می یابد و برای حفظ آن دست به هر کاری می زند.

اقدامات میلوسویچ موجب نگرانی سایر جمهوری های فدراسیون یوگسلاوی می شود و آنها از گرایش جنگ طلبانه صربستان بیمناک می گردند.

پس از درگیری هایی که میان صربستان با جمهوری های کرواسی و اسلوونی به وجود می آیند ، سرانجام این دو جمهوری اعلام استقلال می کنند.

اسلوون ها ارتش فدرال یوگوسلاوی را از خاک خود بیرون می رانند ، اما کرواسی درگیر یک جنگ تمام عیار با ارتش فدرال می شود.

در 15 ژانویه 1992 میلادی جامعه اروپایی استقلال اسلوونی و کرواسی را به رسمیت می شناسد.

در این میان در بی تفاوتی عمومی جمهوری کوچک و فقیر مقدونیه نیز مستقل می شود اکنون همه در انتظار استقلال بوسنی هرزگوین بودند.

این جمهوری به دلیل ترکیب جمعیتی مسلمانان ، کروات های کاتولیک و صرب های ارتدوکس یک یوگسلاوی کوچک محسوب می شد و این اقوام در آرامش در کنار یکدیگر زندگی می کردند.تا اینکه در 28 مارس سال 1992 میلادی ، ملی گرایان صرب تاسیس جمهوری صرب بوسنی و هرزگوین را اعلام می کنند.

در روز 6 آوریل سال 1992 میلادی جامعه اروپا استقلال بوسنی هرزگوین را به رسمیت می شناسد.

هزاران نفر از مردم بوسنی در حالی که عکس مارشال تیتو رهبر فقید یوگسلاوی را در دست داشتند ، دست به یک راهپیمایی صلح آمیز در شهر سارایوو می زنند.

اما تک تیراندازان رادوان کارادزیچ یک ملی گرای افراطی صرب از تپه های مشرف به شهر راهپیمایان را به گلوله می بندند و سارایوو توسط ارتش صرب میلوسویچ محاصره می شود.

به این ترتیب در روز 6 آوریل سال 1992 میلادی محاصره شهر سارایوو مرکز جمهوری بوسنی و هرزگوین توسط ارتش صرب محاصره می شود.

محاصره ای که 3 سال به طول می انجامد و منجر به مرگ 12000 نفر از مردم سارایوو می شود ، اما این شهر علی رغم تمام مشکلات به مقاومت ادامه می دهد.

در سایر نقاط بوسنی جنگ خونینی در می گیرد و صرب ها دست به وحشیگری هایی می زنند که هرگز تاریخ آنها را فراموش نخواهد کرد.

بهرام افتخاری