مقدار خوراک میوه آن 50 دانه میباشد و از گل آن عرقی تهیه میکنند که از این عرق علاوه بر خواص قابل توجه، برای تقویت و بلند کردن موی سر زنان استفاده میگردد که به صورت خوراکی و ضمادی کاربرد دارد. این میوه منبع سرشار ویتامینC و E و رنگدانه کاروتن است که همگی خاصیت آنتیاکسیدانی قوی دارند. ترکیبات فلاونوئیدی و اسیدهای چرب موجود در سنجد نظیر اسیدلینولئیک و لینولنیک و همچنین سیتوسترولهای آن خاصیت ضدالتهابی دارند.
سنجد مثل زالزالک و ازگیل ضداسهال و قابض است و دارای مقدار زیادی ویتامینK میباشد. مصرف آن در درمان اسهال خونی با منشاء آمیبی و دفع کرم بسیار توصیه میشود و تحقیقات انجام شده، نشان داده مصرف میوه و پودر هسته سنجد در درمان التهابهای حاد و مزمن موثر است و برخی مطالعات حاکی از آن است که سنجد خاصیت تبزدایی دارد.
این میوه با افزایش آستانه احساس درد، خاصیت ضددرد خود را اعمال میکند.
فلاونوئیدهای موجود در سنجد به شل کردن عضلات کمک میکنند از اینرو، مصرف سنجد برای افرادی که از دردهای عضلانی و مفصلی رنج میبرند، میتواند مفید باشد.
سنجد از نظر املاح غنی بوده، کلیهها را گرم میکند و ادرار را زیاد کرده و مانع نرمی استخوان میشود.
سنجد بادشکن و مقوی قلب بوده و ضد یرقان و استسقاء میباشد و سردرد را تسکین میدهد.
بوییدن گل سنجد برای اشخاص فلج و لقوهای مفید است و چنانچه برگ آن را روی دمل بگذارید باعث رسیدن آن شده، چرک را از بین میبرد و زخم آن را التیام میدهد. اگر برگ تازه آن در دسترس نباشد از برگ خشک شده آن هم میتوان استفاده کرد.
ریشه درخت سنجد را اگر قطع کنند شیره زیادی از آن خارج میشود که در قدیم برای معطر کردن و شستشوی البسه و بدن بسیار کاربرد داشته است.
توجه: سنجد برای اشخاصی که معده خشک داشته یا دچار یبوست هستند، مضر است. همچنین کسانی که مشکل سوءهاضمه دارند باید در خوردن آن احتیاط کنند.
فاخره بهبهانی