سایه روشنهای لغو بازیهای اول فروردین
همه چیز در خدمت تیم دایی
شاید مهمترین دلیلی که عزیز محمدی را وادار کرده است از لجاجت دائمیاش برای برگزاری دیدارهای اول فروردین ماه دست بردارد و این هفته از لیگ برتر را به زمانی دیگر موکول کند، وضعیت جدیدی است که تیم ملی ایران در آن قرار گرفته است. نشستن روی پله سوم جدول ردهبندی آن هم میان کره شمالی و عربستان، شاید از دیدگاه عمومی و برای مردمی که نمیتوانند بپذیرند کره شمالی رنگ جهانیشدن را ببیند، طبیعی باشد؛ اما دستکم برای دستاندرکاران فوتبال ایران امری بدیهی و قابل عبور نیست. این بار، برخلاف تمامی هفتههای قبل و پیش از آن که نهادهای بالاتر برای تغییر برنامه فدراسیون وارد عمل شوند، سازمان لیگ با تعویق لیگ در اولین روز نوروز موافقت کرد تا شاید کمکی به تیم تحت هدایت علی دایی کرده باشد.
سازمان لیگ و کمیته تیمهای ملی دقیقا در عملی انجام شده قرار گرفتهاند. از یک سو فدراسیون فوتبال، سازمان لیگ را موظف کرده در تاریخ مقرر (پیش از 20 اردیبهشت ماه) لیگ را به پایان برساند و نمایندگان ایران را برای حضور در جام باشگاههای آسیایی دوره آینده به کنفدراسیون فوتبال آسیا معرفی کند. از سوی دیگر، کمیته تیمهای ملی با دغدغه همیشگی آمادهسازی تیم ملی در راه صعود به جام جهانی روبهرو شده و نبود بازیهای تدارکاتی یا اردوهای آمادهسازی در فشردگی لیگ، دستاویزی در دستان علی دایی شده. این در حالی است که نه سازمان لیگ میتواند پایان لیگ را به زمانی دیگر موکول کند و نه علی دایی و کمیته تیمهای ملی میتوانند بدون برخورداری از تدارکات لازم حضور در جام جهانی را حتمی بدانند. از یاد نبردهایم که علی دایی پیش از این در 2 نوبت رسما اعلام کرد: در صورت برخوردار نبودن از بازیکنان در اردوهای پیاپی و نبود بازیهای تدارکاتی، هیچ قولی برای صعود به جام جهانی نخواهد داد، اما با این اوصاف به نظر میرسد 2 نهاد زیرمجموعه فدراسیون فوتبال خیلی زود به توافق و تفاهم متقابل رسیدهاند.
برنامه بازیهای آینده تیم ملی در راه صعود به جام جهانی نشان میدهد که تیم ملی ایران باید 8فروردین در تهران برابر عربستان قرار بگیرد؛ اما عاملی که علی دایی و شاید مهدی تاج (نایب رئیس اول فدراسیون فوتبال و رئیس کمیته تیمهای ملی) را مجاب میکند تا لیگ را تحت تاثیر این دیدار قرار دهند، وضعیت قرمز تیم ملی عربستان است. عربستان که بتازگی خوزه پسیرو را به عنوان سرمربی در تیم خود گمارده است، مطمئنا برای فرار از رده چهارم جدول و رسیدن به مرز صعود با چهرهای متفاوت در تهران حاضر خواهد شد.
این یک اتفاق غیرممکن است که عربستان را در تهران مانند همان تیمی ببینیم که در ریاض مقابلش ایستادیم و یا در کره شمالی شکستش را به تماشا نشستیم. همین تغییر سیمای قابل پیشبینی و البته چهره ناشناخته تیم عربستان در تهران، مبدل به دغدغهای برای روزهای باقیمانده دایی تا بازی حساس خاورمیانه شده است. شاید این نگرانی بجای دایی را میتوان به فال نیک گرفت؛ اما همین تغییر موضع فدراسیون فوتبال در قبال برگزاری لیگ با سایه روشنهایی همراه میشود. آیا همه چیز به سود دایی و تیمش خواهد بود؟
***
برگزاری فشرده لیگ، علی دایی را در آچمزی ناخواسته قرار میدهد. او که مدعی زیر ذرهبین بردن لیگ در تمامی روزهای برگزاری مسابقات بود، نمیتواند از کیفیت بازیکنان لیگ در فاصلههای کوتاه 3 یا 4 روزه مطلع شود. مطمئنا کشف بازیکنانی جدید در تیم ملی هم غیرممکن خواهد بود. وقتی قرار است در طول 7 روز، بیش از 20 بازی در لیگ برگزار شود، چگونه میتوان پذیرفت دایی از کیفیت واقعی بازیکنان در لیگ آگاه شود؟ او احتمالا صرفا براساس دیدههای قبلی و شناخت گذشتهاش، لیستهای جدید را تدوین و تنظیم میکند و نمیتوان انتظار داشت تا بازیکنانی جدید را در لیست او دید.
این ثبات البته قابل ایراد و بحث نیست. اتفاق مثبتی که در پس لغو بازیها قرار گرفته، حذف ضعف سازمان لیگ در تنظیم بازیهای لیگ است. آیا تا امروز دیدهاید در اروپا یا آفریقا و آمریکا که از تقویمهای میلادی پیروی میکنند، یک بازی لیگ یا ملی در روز اول ژانویه یا همان سال جدید میلادی برگزار شود؟ سازمان لیگ در حقیقت به صورت ناآگاهانه سعی داشت، بزرگترین عید باستانی ایرانیان را با لیگ همزمان کند که چنین اتفاقی در تمامی طول تاریخ ورزشی ایران بیسابقه بود. همچنین سازمان لیگ کمترین توجهی به خستگی بازیکنان و فشار وارده روی مهرههایی که قرار بود هشتم فروردین ماه مقابل عربستان قرار بگیرند، نداشت. آیا برنامهنویسان سازمان لیگ و البته شخص عزیز محمدی به این نکته توجهی داشتند که بازی پرفشار روز اول فروردین، بجز بار روحی روانی دوری از خانواده در روز اول نوروز برای بازیکنان، خستگی و فشار مضاعفی را هم به همراه خواهد داشت؟
نادیده گرفتن همین نکات ساده از سوی سازمان لیگ بود که در نهایت کمیته تیمهای ملی را وادار کرد برنامه بازیهای لیگ را دستخوش تغییر کند. سازمان لیگ که اصرار داشت در عید نوروز، بازیکنان، مربیان و شاید هم از دیدگاه خودش، هواداران را به جای نشستن سر سفره هفتسین به ورزشگاهها بکشاند، تسلیم منطق کمیته تیمهای ملی شد.
با لغو بازیهای روز اول فروردین، فشردگی بازیهای لیگ کمتر میشود و بازیکنان فرصت خواهند داشت کمی در روزهای باقیمانده تا دیدار با عربستان، در اختیار تیم دایی باشند.
***
اما لیگ تعطیل میشود تا ما تیم ملی را چگونه بسازیم؟ دایی در پایان دیدار با کره جنوبی، از کمبود بازیهای دوستانه و اردوهای تدارکاتی حرف زد و این دقیقا فراموش کردن روزهایی بود که تیم ملی ایران راهی بازیهای چهارجانبه کویت و اردوی اسپانیا شد. مجموع 4 بازی تدارکاتی و 2 دیدار در مقدماتی جام ملتهای آسیا برای به دست آمدن هارمونی تیم دایی کفایت میکرد؛ اما دایی شاید در روزی که برای از دست دادن 2 امتیاز بازی با کره جنوبی نگران بود، واقعیتها را از یاد برد.
این روزها همه چیز در اختیار تیم دایی قرار گرفته است؛ تیمی که نمیتوان بر حقانیتش برای حضور در جام جهانی پرده گذاشت و آن را نادیده گرفت. در شرایطی که سازمان لیگ هم برخلاف تمامی روزهای گذشته با تغییر برنامه نهچندان کم ایراد خود موافقت میکند، میتوان این انتظار را از علی دایی داشت که در تهران مقابل عربستان، نیمی از راه صعود را برود. عربستانیها که دقیقا چیزی برای از دست دادن ندارند، میکوشند تهران را با دستی کاملا پر ترک کنند و همین که اجازه ندهند ایران به تمامی امتیازات این بازی برسد هم برایشان پیروزی بزرگی محسوب میشود. با این تفاسیر و نگاهی گذرا به جدول ردهبندی لیگ برتر میتوان دریافت که پیروزی ایران برابر عربستان، پایان امیدهای خوزه پسیرو و شاگردانش برای صعود خواهد بود.
میتوان حساسیت دیدار با عربستان را از همین روزها حس کرد؛ دیداری که پیروزی در آن میتواند حکم عیدی ایرانیان را داشته باشد.
پیام یونسیپور
گفت و گو
