نگاهی به کارنامه تیم ملی در سال 87
در حسرت یک حریف دندان گرد
تیم ملی از دوم فروردین ماه امسال تا 24 اسفند ماه، در مجموع 22 بازی رسمی و غیر رسمی برگزار کرد که حاصل آن 13 پیروزی، 5 تساوی و 4 شکست بود. در این میان، 10 بازی تیم ملی رسمی بود که خوشبختانه باختی در آنها نداشتیم، اما تعداد مساویها کمی زیاد بود و همین مساله هم باعث شد نمایندگان مجلس در آخرین روزهای سال، نسبت به نتایج تیم ملی به محمود احمدینژاد تذکر بدهند.
در مجموع نتایج تیم ملی به همان اندازه که در بازیهای داخلی خوب و راضی کننده بود، در بازیهای خارج از خانه ضعیف و دور از انتظار بود. آمار در این زمینه گویای همه چیز است. ملیپوشان که امسال هم مانند بسیاری از سالهای دیگر با بازی در دیگر شهرهای ایران غریبه بودند، هر 10 بازی خانگیشان را در تهران برگزار کردند که در 9 بازی به پیروزی رسیدند و فقط در آخرین بازی، مقابل کره جنوبی با تساوی یک یک متوقف شدند.
در عوض در بازیهای خارج از خانه، تیم ملی به همان اندازه که برد، تساوی کرد و البته باخت!4 پیروزی، 4 تساوی و 4 باخت نشان از وابستگی تیم دایی به بازی در تهران دارد.حاصل این نتایج، صعود تیم ملی از مرحله اول مقدماتی جامجهانی 2010، کسب عنوان قهرمانی فوتبال غرب آسیا، کسب مقام سومی تورنمنت چهارجانبه عمان و قرار گرفتن در مکان سوم جدول 5 تیمی مرحله دوم مقدماتی جام جهانی 2010 در پایان دور رفت این بازیها بود.
آنچه در سال رو به پایان 87 مشهود بود، فقر بازی تدارکاتی با حریفان دندان گرد و بزرگ بود که البته بیشتر از آن که این مساله به کوتاهی فدراسیون فوتبال برگردد، ناشی از برخی تحریمات سیاسی بود. تیم ملی هر چند 2 بار در سال جاری به اردوی اسپانیا رفت، هیچگاه رنگ بازی با یک تیم ملی اروپایی را ندید و تیمهای ملی اکوادور، زامبیا و کنیا از آمریکای جنوبی و آفریقا، تنها حریفان غیر آسیایی ایران در بازیهای تدارکاتی بودند.
ملیپوشان امسال 2 بازی غیر رسمی هم مقابل اسلاویاپراگ جمهوری چک و منتخب گالیسیای اسپانیا برگزار کردند که حاصل هردوی آنها شکست بود. در مجموع این نتایج باعث شد نوسان زیادی هم در رنکینگ بینالمللی فیفا نداشته باشیم. تیم ملی فروردین امسال را با حضور در مکان 41 رنکینگ فیفا و سوم آسیا شروع کرد و در پایان سال هم در مکانی بهتر از چهل و چهارمی دنیا قرار نگرفت.
غلامرضا رضایی؛ آقای گل تیم ملی
تیم ملی در بازیهای امسال خود 40 گل زد و 16 بار هم دروازهاش را باز شده دید. از این تعداد، 6 گل تیم ملی از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید و جالب آنکه هادی عقیلی هر 3 گل ملیاش را در این سال با پنالتی زد تا لقب پنالتیزنترین بازیکن ملیپوش را یدک بکشد.
در این میان، غلامرضا رضایی که با توجه ویژه علی دایی ملیپوش شد، مزد این اعتماد را بهتر از آنچه خود دایی فکرش را میکرد، داد و با زدن 7 گل ملی، بهترین گلزن تیم ملی در سال 87 لقب گرفت. بد نیست بدانید غلامرضا رضایی در تیم باشگاهیاش صبای قم، تا هفته سیام فقط 5 گل زده است!
البته جز غلامرضا رضایی، هیچ مهاجم دیگری در بازیهای ملی امسال درخشش نداشت که علتش را باید از علی دایی پرسید. بارزترین مهاجم ناکام در تیم ملی آرش برهانی است که به رغم قرار داشتن در بهترین فرم ایدهآل خود در این سالها و زدن گلهای فراوان در لیگ برتر، فرصت چندانی برای پوشیدن پیراهن تیم ملی در این سال پیدا نکرد و تنها گل ملیاش را هم در بازی غیررسمی ایران مقابل گالیسیای اسپانیا به ثمر رساند!
جواد نکونام با 5 گل زده، دومین گلزن برتر تیم ملی است و هادی عقیلی و کیانوش رحمتی که مدافع و هافبک دفاعی هستند در مکان بعدی بهترین گلزنان تیم ملی قرار دارند که این هم در نوع خودش جالب است.
رضا پورعالی
گفت و گو
