چند دوره مذاکرات مستقیم با آمریکا، نتایج این گفتگوها را پس از مدتی کوتاه آشکار کرد.
اینک ، دولت تازه کار آمریکا که با رویکرد تغییر روی کار آمده، درخواست کرده است، ایران در کنفرانس بینالمللی افغانستان که البته هنوز مکان آن مشخص نیست، شرکت کند.
این درخواست علاوه بر این که از سوی هیلاری کلینتون وزیر خارجه دولت تازه آمریکا مطرح شده، از سوی ناتو نیز تکرار شده است.
بیش از 7 سال است که افغانستان به اشغال نیروهای ناتو درآمده و پس از گذشت این مدت طولانی، هنوز امنیت و آرامش به افغانستان بازنگشته است.
دلایل دعوت از ایران برای شرکت در این کنفرانس را میتوان در چند مورد خلاصه کرد.
1- اعتراض ایران به ورود گسترده موادمخدر به کشور
2- اشتراکات فرهنگی، تاریخی و زبانی با افغانستان
3- امنیت سرمایهگذاری ایران در افغانستان
4- امنیت مرزهای ایران با افغانستان
پرواضح است که نقش ایران در برقراری امنیت منطقهای بر کسی پوشیده نیست، اما باید توجه داشت، هر گاه به ایران احساس نیاز شده، از این فرصت استفاده کردهاند و از تاثیر ایران بهره بردهاند.
از یکسو ایران را به عنوان یک چالش مطرح میکنند و از سوی دیگر نقش تاثیرگذار جمهوری اسلامی ایران را بیبدیل میدانند.
اینگونه رفتار دوگانه با کشوری که در پروسه سیاست خارجی خود تاثیرات مهمی را در صحنههای بینالمللی و منطقهای گذشته، مناسب نیست.
از سوی دیگر پیشبینی میشود دولت تازه آمریکا با این اقدام درصدد گشایش کانالی دیپلماتیک با ایران باشد.
در هر صورت گرچه ایران هنوز نظر رسمی خود را برای حضور یا عدم حضور در این کنفرانس اعلام نکرده است، اما در صورت حضور، شروط و اصول مدنظر سیاست خارجی ایران باید مدنظر قرار گیرد.
محمد صفری