سینما در سالی که گذشت

اما قبل از شروع به بحث باید اذعان داشت این نوسان در سال جاری نسبت به سنوات گذشته کم‌تر بوده و از همین روی یک موفقیت برای سینما و هنر هفتم ایران محسوب می‌شود. در طول چهار فصل اکران امسال هر فصل ویژگی‌های خاص خود را داشت. اکران بهاری امسال با ظهور چند فیلم رقم خورد که آن‌قدر به مقوله طنز می‌پرداخت که هیچ فرصتی برای پرداخت به حوزه جدی نبود گرچه طبق معمول چند فیلم جدی با داستان‌های خانوادگی یا عشقی وجود داشت اما رنگ‌بندی سردر سینماها بیانی قاطع از یک موج طنزگونه بر آثار سینمای ایران در این فصل داشت. این آثار کم و بیش با‌‌استقبال روبه‌رو شد اما متاسفانه در برخی آثار با وجود آن‌که گیشه‌پسندی در اولویت قرار گرفت متاسفانه تاثیرپذیری و رسیدن به اهداف تعریف‌شده یک اثر سینمایی به نظر می‌رسید کمرنگ‌ بود این موج تا پایان بهار ادامه پیدا می‌کند اما در اواخر فصل چند اثر شروع به اکران می‌گردد که تا حدودی دو فصلی متفاوت در تابستان 87 را برای سینمای ایران رقم می‌زند ورود به فصل دوم سال با چنین اوضاعی خود نقطه‌‌امیدی برای سینما می‌گردد و تابستان 87 آثاری قابل تامل و جذاب به روی پرده می‌رود. این آثار که عمدتا برگرفته از نگاه‌های اجتماعی بود تاحدودی توانستند با تماشاچی و سینما‌دوستان ارتباط رسایی برقرار کنند بخصوص برخی آثار تاریخی که اکران امسال را رونق بخشید، چنین آثار سینمایی که برگرفته از تاریخ دینی می‌بود سبب گشت تا دنیا نیز کمی دقیق به سینمای ایران بنگرد و از همین روی است که باید گفت تابستان امسال یک نقطه عطفی در این حوزه بوده. به هر حال باز در کنار آثار فاخر و قابل تامل سینمای ایران، برخی آثار نیز باز با همان نگاه ویژه گیشه که اوج آن در بهار بود اکران گشت. اما به جهت پتانسیل و قدرت خاصی که در یک آثار سینمایی بود، این آثار خیلی جایگاه خاصی نداشتند. گذر از تابستان و ورود به پاییز 87 گویا یک سکون و یکنواختی را در سینمای امسال، واداشت. بسیاری از آثار به نوعی تکراری با داستان‌هایی که به انحای گوناگون و با اسامی مختلف به روی پرده رفته بودند بخصوص داستان‌هایی که در آن عشق دختر و پسری که در نهایت یا به مرگ ختم می‌شود یا به خوشی، با این وجود پاییز 87 نسبت به فصل گذشته آثار سینمایی به همراه رکود بود، رکودی که نه‌ تنها در خود اثر باید آن را پی‌جویی کرد بلکه در نحوه اجرا نیز قابل تامل بود. برخی از آثار حتی صرف‌نظر از محتوا از لحاظ نوع فن‌ هنری نیز با مشکلات عدیده روبه‌رو بودند و با این وجود به اکران درآمدند و اکران آنها حتی بعضا با قصه‌های گیشه‌پسند نتوانست تماشاچی را به سینماها بکشد و به نظر می‌رسد با این فصل اکران سینمای ایران بادقت کالبد‌شکافی گردد. معمولا در همه سال‌ها اکران زمستانی به جهت جشنواره فیلم فجر تحت‌ شعاع قرار می‌گیرد و امسال نیز مستثنی از سال‌های گذشته نبود اما با این وجود آثار سینمایی در این فصل خیز ملایمی به خود گرفتند و با سرعت زیادی از آثار عادی و غیرمتعارف پاییز فاصله گرفتند و توانستند پایان سال خوبی را برای سینمای سال 87 ایران رقم بزنند. به هر حال سینمای ایران در سال 87 این روزها، روزهای پایانی‌اش را طی می‌کند امیدوارم به فضل الهی و با همت تمامی هنرمندان مومن و متعهد کشورمان سال آینده سالی پربار با آثار سینمایی فاخر برای کشور عزیزمان ایران باشد.

حسنا نوری