آدامس با طعم انسولین

انتقال دشوار انسولین به دیابتی‌ها

مساله این است که امروزه یکی از مهم‌ترین اهداف محققان در درمان دیابت، یافتن شیوه‌هایی آسان‌تر به منظور انتقال انسولین به جریان خون است. در همین راستا یکی از برترین شیوه‌هایی که بیماران دیابتی همیشه آن را به دیگر شیوه‌های رنج‌آور برتری می‌دهند، استفاده از قرص‌های روزانه انسولین است، اما به سبب این که انسولین بسرعت و تحت تاثیر سیستم هاضمه از بین می‌رود، استفاده از چنین شیوه‌ای تا به حال ممکن نشده است. شیوه‌ای دیگر که در سال 2006 در ایالات متحده ارائه شد استفاده از انسولین در یک سیستم تنفسی یا به بیانی انسولین استنشاقی بود که به دلیل هزینه بالای استفاده از آن متوقف شد. با توجه به تمام شیوه‌های ذکر شده، بتازگی یکی از شیمیدانان دانشگاه سایراکوز در نیویورک شیوه جدید و جالبی را برای حل این مشکل ارائه کرد که همان آدامس انسولین‌دار است.

انتقال انسولین با کمک ویتامین 12 B

به اعتقاد محققان، بدن انسان مکانیسم‌های منحصر به فردی برای محافظت و جذب مولکول‌های با ارزش که در سیستم هاضمه از بین خواهند رفت، دارد. برای مثال ویتامین 21 B توسط یک پروتئین بزاقی به نام هاپتوکورین محافظت می‌شود که در دهان با ویتامین ترکیب شده و در سیستم هاضمه از آن محافظت می‌کند. زمانی که این پروتئین به معده رسید، عامل شیمیایی دیگری ویتامین را تحویل می‌گیرد و وارد جریان خون می‌کند. بر این اساس محققان دریافتند ترکیب انسولین با ویتامین 12 B می‌تواند راه‌حل موثری برای انتقال انسولین به خون بیمار برشمرده شود زیرا انسولین تحت حمایت پروتئین محافظ ویتامین 12 B از مسیرهای خطرناک سیستم هاضمه گذشته و وارد جریان خون خواهد شد. آزمایش‌های اولیه این شیوه روی موش‌ها امید محققان را در عملی بودن این شیوه افزایش داده است. موش‌های تحت آزمایش انسولین را از طریق مایع دریافت کردند، اما دویل بر این باور است که استفاده از آدامس می‌تواند در انسان موثرتر واقع شود، زیرا جویدن آدامس میزان قابل توجهی بزاق را در دهان تولید می‌کند و این میزان بزاق پروتئین مورد نیاز برای محافظت از انسولین را تولید می‌کند. در این صورت انسولین براحتی و در نهایت امنیت مسیر خود را به سمت جریان خون خواهد یافت.

فقط بجوید

دانشمندان یک شیوه جدید برای درمان بیماری دیابت کشف کردند که در این روش آن دسته از سلول‌هایی که مانع تولید انسولین طبیعی می‌شوند، در ابتدا مجزا شده و سپس از بین می‌روند. جویدن آدامس انسولین‌دار می‌تواند راه‌حل پرطرفداری برای مبتلایان به دیابت باشد. البته این شیوه برای جدا کردن و ریشه‌کنی گروهی از سلول‌های دفاعی بدن است که مانع ترشح طبیعی انسولین از پانکراس می‌شوند؛ شیوه مذکور افق جدیدی را برای معالجه بیماران دیابتی نوع اول گشوده است. این شیوه تاکنون روی موش‌های آزمایشگاهی تست شده است و همچنین روی سلول‌های خونی بیماران دیابتی این آزمایش تکرار شد که موفقیت‌آمیز بوده است و این آزمایش به صورت یک طرح پزشکی در حال اجراست و می‌تواند در مورد انسان نیز اعمال شود. دیابت نوع اول نوعی بیماری است که به طور اتوماتیک از خود دفاع می‌کند و باعث از بین رفتن و تحلیل بدن می‌شود آن هم توسط سلول‌های سفید T که در واقع سیستم دفاعی بدن هستند.

رشد انسولین در گیاهان

محققان کشف کرده‌اند رشد انسولین در گیاهان نیز می‌تواند بیماری دیابت در موش‌ها را برطرف کند. این یافته جدید امید بهبودی در بیماران مبتلا به دیابت را افزایش داده است.

دانشمندان در پژوهشی کشف کردند ممکن است روزی انسولین در گیاهان تغییر یافته ژنتیکی رشد کند و سپس برای پیشگیری از ابتلا به بیماری دیابت پیش از ظاهر شدن علائم یا درمان بیماری در مراحل آخر استفاده شود. با استفاده از روش مهندسی ژنتیک گیاهان تنباکو را که با ژن انسولین رشد کرده بودند به موش‌های دیابتی به مدت 5 هفته دادند. در پایان تحقیق دانشمندان کشف کردند موش‌های دیابتی سطح قند ادرار و خون طبیعی دارند و سلول‌های آنها سطح طبیعی انسولین را تولید می‌کند.

یافته‌های جدید درباره عملکرد انسولین در کاهش قند خون

هورمون انسولین، مهم‌ترین هورمون‌کاهنده و تنظیم‌کننده قند خون در بدن است که باعث ورود قند از خون به درون سلول‌ها می‌شود. جالب است بدانید محققان به یافته‌های جدیدی درباره تاثیر انسولین در کاهش قند خون دست یافتند.

پژوهش جدید محققان استرالیایی نشان می‌دهد انسولین با فعال کردن نوعی پروتئین درون سلولی، باعث ورود قند از خون به درون سلول می‌شود. این پروتئین که نوعی عامل انتقال‌دهنده مواد درون سلول است، در فرآیند عملکرد هورمون انسولین در سلول، تاثیر مهمی دارد. محققان امیدوارند با بهره‌گیری از این یافته‌ها به شیوه‌های جدیدی برای درمان دیابت دست یابند.

ژن‌درمانی رویکردی جدید در درمان دیابت

دو درمان تجربی که درهر دوی آنها از ترکیبات ساخت بدن استفاده شده است، بیانگر رهنمودهای جدید برای درمان دیابت است. یکی از دو تحقیق بیانگر آن است که در برخی درمان‌های کنونی برای بیماری‌های خودایمنی نظیر بیماری کراون رویکرد غلطی اعمال می‌شود که در برخی بیماران باعث بروز آسیب می‌شود. هدف هر دوی این گزارش‌ها اصلاح برخی اشتباهات در درمان دیابت است. این بیماری هنگامی بروز می‌کند که سلول‌های ایمنی بدن به اشتباه سلول‌های انسولین‌ساز لوزالمعده را نابود می‌کنند. این محققان نشان دادند مبتلایان به دیابت نوع اول، در بدن خود شماری سلول‌های غیرعادی دستگاه ایمنی به نام سلول‌هایT دارند. این سلول‌ها بافت انسولین‌ساز لوزالمعده را مورد هجوم و تخریب قرار می‌دهند. آزمایش خون 675 بیمار دیابتی و 512 فرد سالم نشان داد در دیابتی‌ها تعدادی سلول‌هایT وجود دارد که می‌تواند به واسطه دستکاری ژنتیکی کشته شوند. جالب آن که سلول‌هایT سالم در این درمان کشته نشدند. البته ژن‌درمانی در انسان بسیار مخاطره‌آمیز است به همین سبب محققان فعلا قصد دارند این آزمایش‌ها را روی موش امتحان کنند.

پونه شیرازی