حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
هفدهم ربیع الاول مصادف با طلوع دو نور پاک بر پهنه هستى است. دو نورى که دریچه هاى حیات ابدى را بر روى بشریت گشودند و مفهوم انسان و انسانیت را تا اوج معنا بخشیدند.
پیامبر گرامى اسلام ، حضرت محمد مصطفى (ص) کلمه طیبه اى است سرآمد تمامى موجودات و مصداق «کلمة الله الاعلى» که خلیفه خداوند بر روى زمین و مظهر جمیع اسماء الهى است.
بی تردید اگر حضرت محمد متولد نمى شد حیات انسان از طراوت و شکوه معنوى و جذبه هاى قرب و وصل بى بهره بود. بشریت نیازمند ولادت چنین شخصیتى بود تا در پرتو وجود روح بخش آن، زندگى انسان با وفا و محبت همنوا شده و به شعور و آگاهی دست یابد.
پیامبر اسلام بی هیچ شکی ، زینت بشریت و اسوه کمال و کمال جویى است که رویدادها و وقایع روزگار از درخشش آن نمى کاهد و چون درخت پرثمرى در هر شرایط و زمانى مى توان از برکات آن بهره مند شد.
ولادت حضرت محمد (ص) ، ولادت ظرف و ظرفیت وحى است و میلاد صراط مستقیمى است که به نعمتهاى جاوید منتهى مى شود:«انک على صراط مستقیم». خداوند سبحان با خلق محمد مصطفى سرچشمه فیض ربوبى را بر روى بشریت گشود و باران رحمت واسعه انسان را دربرگفت.
وجود رسول گرامى اسلام محور حیات ابدى و سرشار از نور بینایى است. نورى که بر هر دیده بنشیند بصیرت بخشد و آراسته به وحى است و همچون خورشید بر بلنداى آسمان به هر جانب دامن مى گسترد و چراغ این جهان و آن جهان است.
او به راستى همان هدیه و رحمت آسمانى است که جهان و انسان از ریشه هستى او سرچشمه دارد. محمد (ص) تحفه اى الهى است که در آفرینش مثل ومانندى ندارد و مظهر لیس کمثله شى است.
پیام بنیادی اسلام ، بازگشت به هدف مشترک پیامبران ، یعنی توحید و یکتا پرستی است، باوری که ایمان بدان در آموزه ای مشهور از پیامبر اکرم مایه رستگاری انسان دانسته شده است: قولوا لا اله الا الله تفلحوا. در چنین تفکری همراه با اقامه «قسط» که یکی از اهداف اصلی پیامبران الهی است همه امتیازات بشری چون رنگ و نژاد و زبان و دیگر مسائل ، تنها دستمایه ای برای شناخت مردمان از یکدیگر دانسته شده و آنچه ملاک و میزان برتری است، فقط «تقوا» است.
پیام رسالت آن حضرت، هر چند که نخست می بایست از میان نزدیکان و قوم خویش آغاز می شد، از آغاز پیامی جهانشمول بود.
مهر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....