شانه‌های غول

خیلی از ما بویژه وقتی مسوولیتی را عهده‌دار می‌شویم، علاقه‌مندیم که با زیر سوال بردن مدیران قبلی کارنامه‌ای تیره و تار را از گذشته ترسیم کنیم تا بتوانیم در سایه تاریکی، کارهای خود را بزرگ جلوه دهیم.
کد خبر: ۲۴۱۲۸۴
حقیقت آن است که در جغرافیای فکری و ایدئولوژیک حاکم بر نظام، مسوولیت نه طعمه و فرصتی برای فرصت‌طلبی بلکه نعمتی است که برای خدمت و حرکت به سمت جلو در اختیار هر فرد مسوولی گذاشته می‌شود.

فرهنگ اسلامی به ما می‌آموزد به جای عیب‌جویی به اثبات توانایی خود بپردازیم، خدمات گذشتگان را ارج نهیم و بدانیم نردبانی که از آن بالا رفته ایم پله‌هایش پیش از ما توسط افرادی در همین جایگاه تعبیه شده است.

ضرغامی، رئیس سازمان صدا و سیما که چهارشنبه‌شب مهمان برنامه دو قدم مانده به صبح بود، به بیان عملکرد خود در معاونت سینمایی طی سال‌های 76ــ74 پرداخت.

نکته مهم در این گفتگو نه نوع عملکرد یا میزان موفقیت‌ها بلکه به نوع نگاه اخلاقی وی به مدیران قبل از خود در این معاونت نهفته بود.او عبارت زیبایی را از انیشتین وام گرفت. وقتی از انیشتین رمز موفقیت او را پرسیدند، گفت: من بر شانه‌های دو غول (گالیله و نیوتن) ایستاده‌ام.

ضرغامی با بیان این مطلب تلاش کرد این عبارت را تبیین کند که هر مدیر اجرایی در کشور باید بداند بر شانه‌های غول‌های قبلی نشسته و باید با این فرض که مدیریت در نظام اسلامی به مثابه دو امدادی است که هر دونده پس از طی مسیر باید ادامه مسیر را به دیگری واگذار کند و به انجام وظیفه بپردازد.

در این صورت مسوولان ما در هر بخش و رده‌ای باید قدردان تلاش‌های مدیران پیشین بوده تا مدیران بعدی نیز همان نگاه را به عملکرد او داشته باشند.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها