اتحادیهاروپا با 27 عضو تلاش میکند تا به عنوان بازیگری بینالمللی ایفای نقش کند. در این چارچوب محور سیاستهای آنها را تقویت مناسبات براساس واحدسازی مواضع اقتصادی، سیاسی و حتی نظامی تشکیل میدهد.
کد خبر: ۲۴۱۱۵۰
هر چند که این کشورها ادعا دارند که برای اتحاد به نتایج مطلوبی رسیدهاند اما روند تحولات بیانگر اختلافات عمیق میان اعضا و تشدید دوری آنها از اتحادیه است به گونهای که مواضع واحد آنها صرفا به سمت برگزاری نشستهای ظاهری پیش میرود و با بررسی تحولات اروپا میتوان ریشههای اختلاف این کشورها را در چند بعد مشاهده کرد.
نشستهای اتحادیهاروپا نشان میدهد که این کشورها در بعد چگونگی تعامل اقتصادی با چالشهای بسیاری مواجه هستند چنانکه این وضعیت اروپا را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم کرده است. نشست اتحادیه اروپا برای حل بحران اقتصادی را میتوان گواهی بر این اختلاف دانست که به صفآرایی کشورهای ثروتمند در برابر سایر کشورها منجر شد.
در باب تعامل با آمریکا نیز نگاه اروپاییها دیگر آن نگاه سنتی گذشته نیست چنانکه برخی کشورها مانند آلمان، بریتانیا، ایتالیا و فرانسه بر همکاری همهجانبه با آمریکا تاکید دارند و کشورهایی چون اسپانیا و برخی کشورهای در حال توسعه اروپا خواستار استقلال بیشتر اتحادیه از آمریکا هستند.
در این میان بحران اقتصادی و مساله انرژی موجبات گرایش اجباری کشورهای اروپایی به سمت روسیه را فراهم آورده است به گونهای که میتوان بار دیگر اروپا را در مسیر تقسیم شدن در جبهه روسیه و آمریکا مشاهده کرد.
بعد دیگر اختلاف کشورهای اروپایی در قالب ناتو به ویژه چگونگی فعالیت در افغانستان قابل تامل است هر چند که آمریکا، بریتانیا و فرانسه بر افزایش مشارکت سایر کشورهای اروپایی در قالب ناتو در افغانستان تاکید دارند اما دیگر کشورها با این امر مخالفت بوده و خواستار پایان فعالیت در افغانستان هستند. این اختلاف را در عدم تامین 10 هزار نیروی مورد نظر ناتو برای تامین نیرو در افغانستان میتوان مشاهده کرد.
اختلاف در مورد تحولات جهانی نظیر چگونگی برخورد با ایران، ورود یا سکوت در قبال تحولات خاورمیانه، تلاش برای برقراری روابط با سایر کشورها براساس منافع ملی نه براساس اهداف اتحادیه و... را میتوان از دیگر چالشهای اتحادیه اروپا دانست.
در مجموع روند تحولات اتحادیهاروپا نشان میدهد که از این اتحادیه جز ادعایی از اتحاد باقی نمانده و این کشورها به سمت یکجانبهگرایی و حفظ استقلال سوق یافتهاند. شکست در تدوین قانون اساسی و تشکیل ارتش واحد و ناتوانی در اتخاذ مواضع واحد در برابر تحولات جهانی نشانههایی از افول اتحادیه اروپا است.
در این میان ورود بازیگران جدید به ویژه اتحادیههای منطقهای چون اتحادیه مدیترانهای و افزایش انسجام اتحادیهآفریقا در عرصه جهانی عاملی است که اروپا را به اتحاد اجباری واداشته است در غیر این صورت فروپاشی این اتحادیه دور از ذهن نیست.