وحشت کره از تکواندوی ایران

بسیاری از کارشناسان و علاقه‌مندان ورزش معتقدند فدراسیون تکواندو یکی از موفق‌ترین و شاید تنها فدراسیون موفق کشورمان طی سال‌های اخیر بوده است. به عنوان کسی که در 8 سال اخیر بر مسند ریاست این فدراسیون بوده‌اید رمز موفقیت خود را چه می‌دانید؟

من پس از به عهده گرفتن ریاست فدراسیون تکواندو همان سیاست‌های قبلی که در دوران نایب رئیسی من و ریاست آقای کلانتری، فدراسیون پیگیری می‌کرد را با قدرت بیشتری در دستور کار خود قرار دادم که مهم‌ترین نکته و محور این فعالیت‌ها گسترش مسابقات لیگ با هدف استعدادیابی و پرورش آنها در دل لیگ بود.

با توجه به این که روند استعدادیابی تکواندوی ایران در دل لیگ معنا پیدا می‌کند لیگ‌های ما فراگیر بوده و سراسر کشور را تحت پوشش خود دارند. هم اکنون همگان مشاهده می‌کنند برنامه فدراسیون طی سال‌های اخیر به بار نشسته و در مسابقات بین‌المللی مختلف، المپیک، جهانی، جام جهانی و آسیایی شاهد صید مدال‌های خوشرنگ توسط ملی‌پوشان تکواندوی ایران هستیم.

در شرایطی که لیگ تکواندو قبلا تنها در رده سنی بزرگسالان با عنوان جام نقش جهان برگزار می‌شد؛ امسال لیگ را در 9 بخش و رده سنی برگزار کردیم؛ لیگ شکوفه‌های تکواندو که برای نونهالان و در رده سنی زیر 14 سال برگزار شد ، لیگ آینده‌سازان تکواندو در 2 رده جام آینده‌سازان المپیک و جام برتر که مختص نوجوانان 14 تا 17 سال است ، لیگ دسته اول یا جام نقش جهان، لیگ برتر و جام حذفی برای بزرگسالان، لیگ بانوان در رده سنی بزرگسالان و لیگ پومسه (اجرای فرم) برای آقایان و بانوان. در ایران هیچ رشته ورزشی، لیگی به این گستردگی ندارد و روشن است که باید نتایج مطلوبی برای تکواندو به بار بیاورد.

بارزترین نتیجه برگزاری این لیگ‌ها چه بوده است؟

اگر بخواهم تنها یک نمونه از ثمرات برگزاری لیگ را عنوان کنم بی‌شک قهرمانی تیم ملی در مسابقات قهرمانی آسیا برای نخستین بار است، آن هم بدون استفاده از چهره‌های نامدار تیم ملی و با جوانان مستعدی که از دل لیگ به تیم ملی راه پیدا کرده بودند. با کسب 4 مدال طلا و یک نقره در بخش مردان و یک طلا و یک برنز در بخش زنان، در بخش مردان با اقتدار قهرمان شدیم.

از طرفی هر چند لیگ برای تکواندوکاران و مربیان منفعت مالی داشته است، اما برای فدراسیون هیچ منفعت مالی نداشته است در واقع فدراسیون هر سال مبلغی را به عنوان یارانه در اختیار سازمان لیگ می‌گذارد تا نسبت به برگزاری مطلوب مسابقات اقدام کند. آنچه از لیگ منتفع می‌شود تکواندوی کشور است که به یمن برگزاری لیگ استعدادهای زیادی کشف و به شکوفایی می‌رسند.

یادآوری این نکته را ضروری می‌دانم که لیگ به شکل لیگ ایران تنها در کشور ما برگزار می‌شود. در دیگر کشورها و از جمله کره جنوبی روند استعدادیابی به شکل دیگری صورت می‌گیرد و به گستردگی لیگ ایران نیست. در کره جنوبی مسابقات آموزشگاه‌ها در 2 مقطع ابتدایی و دبیرستان به صورت رفت و برگشت برگزار می‌شود.

بر این اساس تجربه خود در زمینه برگزاری لیگ را چند سال پیش به اتحادیه تکواندوی آسیا ارائه و پیشنهاد کردیم جام باشگاه‌های آسیا برگزار شود که با پیشنهاد ما موافقت شد و سال گذشته نخستین دوره این مسابقات به میزبانی کشورمان برگزار شد. قرار است دومین دوره نیز سال آینده در ایران برگزار شود.

به هر حال اعتبار و جایگاه تکواندوی ایران امروز چیزی نیست که بتوان از کنار آن به سادگی گذشت.

طبیعتا، یکی از اهداف محوری ما تثبیت جایگاه فنی تکواندوی ایران در سطح جهان بوده است. تثبیتی که به اعتبار فنی تکواندوی ایران بینجامد. استمرار در عملیاتی کردن این برنامه‌ها منجر به تثبیت و کسب اعتبار فنی نیز شد. روند رو به رشد و حفظ موقعیت تکواندوی ایران در 10 سال اخیر بخوبی این مدعا را ثابت می‌کند. ما چنانچه یک بار روی سکوی جهانی قرار می‌گرفتیم رقبایمان می‌توانستند ادعا کنند این یک اتفاق یا یک جرقه بوده است، اما قرار گرفتن روی سکوی جهانی آن هم به مدت 10 سال نشان می‌دهد برنامه‌ریزی درستی داشته‌ایم که امروز همه کشورها تکواندوی ایران را به عنوان یکی از قدرت‌های اصلی این رشته می‌دانند.

حاصل این استراتژی در 10 سال اخیر این شده که از سال 99 تا 2008 روی سکوی جهان هستیم. 4 دوره به عنوان نایب قهرمان و یک دوره تیم سوم جهان، از سال 97 تا 2008 پنج دوره نایب قهرمان جام جهانی و یک دوره قهرمان جام جهانی شده‌ایم و بالاخره در آسیا علاوه بر کسب نایب قهرمانی‌های متعدد، سال گذشته به سلطه کره‌ای‌ها پایان دادیم و بر سکوی قهرمانی ایستادیم.

در زمینه پشتوانه‌سازی و همچنین توسعه این رشته در بین بانوان چه اقداماتی صورت گرفته است؟

در زمینه پشتوانه سازی فدراسیون برنامه‌های مدونی دارد و نتیجه آن را در مسابقات مختلف دیده‌ایم. در سال‌های اخیر نوجوانان تکواندوی ایران 3 بار بر سکوی نایب قهرمانی جهان ایستاده‌اند و 4 بار نیز در آسیا قهرمان شده‌اند. شک نکنید پشتوانه‌سازی در تکواندوی ایران اصولی صورت می‌گیرد و نوجوانان تکواندو جا پای بزرگان و ستارگان این رشته در تیم ملی بزرگسالان می‌گذارند.

از طرفی با این که تکواندوی بانوان در کشورمان چندین سال دیرتر از آقایان شروع شده اما خوشبختانه تلاش و پشتکار بانوان در این زمینه ستودنی است و برنامه‌های فدراسیون از روند رو به رشد تکواندو در بین بانوان حکایت دارد. گواه این ادعا هم کسب سهمیه ورودی المپیک برای اولین بار در بازی‌های المپیک پکن و همچنین یک مدال طلا در مسابقات قهرمانی آسیاست. در مجموع، کارنامه تکواندوی بانوان را نیز قابل قبول می‌دانم و امیدوارم با تداوم برنامه‌ها شاهد رشد بیش از پیش بانوان نیز باشیم.

نکته‌ای که امسال جلب نظر کرد برگزاری مسابقات انتخابی تیم ملی با تعداد زیاد شرکت‌کننده‌ بود. این موضوع برای فدراسیون غیر منتظره نبود؟

سیاست عدالت محوری فدراسیون در انتخاب اعضای تیم ملی موجب ایجاد یک جو صمیمی و ارتباط منطقی میان بازیکنان و مربیان شده است که این خود یکی دیگر از عوامل موفقیت تکواندوی ایران است.

فدراسیون تکواندو طوری عمل می‌کند که حق هیچ ورزشکاری برای راهیابی به تیم ملی پایمال نشود. در مسابقات انتخابی تیم ملی، فضا طوری فراهم است که هر کس بر اساس توان فنی خود می‌تواند به تیم ملی راه پیدا کند در واقع هر تکواندوکاری که توانایی فنی لازم را داشته باشد با توجه به فضای مهیا شده با انگیزه دوچندانی گام به مسابقات انتخابی می‌گذارد تا توانایی‌های خود را به معرض نمایش بگذارد، چون هیچ محدودیتی وجود ندارد کیفیت مسابقات انتخابی نیز بسیار بالاست.

امسال مسابقات انتخابی تیم ملی را در 3 مرحله برگزار کردیم که در مرحله نخست، رقابت‌ها به صورت آزاد برگزار شد و تکواندوکارانی که در مسابقات قهرمانی کشور شرکت نکرده یا در این مسابقات به توفیقی دست نیافته بودند در پیکارهای انتخابی شرکت کردند. خوشبختانه نکته‌ای که ما را شگفت‌زده کرد این که در مسابقات انتخابی مردان تعداد 907 شرکت‌کننده و در پیکارهای بانوان 481 نفر حضور پیدا کردند. این یعنی مهیا بودن شرایط برای راهیابی به تیم ملی و همچنین جمعیت خیره‌کننده تکواندوکاران در سطح کشور.

در دو مرحله بعدی مسابقات را به صورت دو حذفی برگزار کردیم تا شانس و قرعه را به حداقل برسانیم. در ضمن نباید از این نکته غافل بود که مربیان تیم ملی همگی از شایسته‌ترین مربیان فعال کشور در مسابقات قهرمانی کشور و المپیاد ورزشی ایرانیان هستند که آنها را در مسابقات و تورنمنت‌های مختلف بین‌المللی مورد سنجش قرار دادیم. در مجموع در انتخاب مربیان هم سیاست عدالت محوری سرلوحه کار ماست و همین سیاست باعث شده مربیان و تکواندوکاران با اطمینان خاطر در مسابقات انتخابی شرکت کرده و از سوی دیگر صمیمیت حرف اول اردو‌های تیم ملی را بزند.

به توانایی مربیان اشاره کردید. به نظر شما اقبال برخی کشورهای آسیایی برای استفاده از مربیان ایرانی چه نتایجی برای ما به همراه خواهد داشت؟

در شرایطی که پیش از این تنها کره صاحب کلاس در تکواندوی جهان بود امروز به لحاظ فنی دنیا به کلاس فنی تکواندوی ایران معترف است. در مجموع با توجه به این وضعیت، نباید مثل کره به فکر انحصار تکواندو باشیم، بلکه باید از این فضا استفاده کرده و توانایی خود را این گونه به اثبات برسانیم. در شرایطی که کره‌ای‌ها در 18 دوره مسابقات جهانی با ترفندهای مختلف قهرمانی خود را حفظ کرده‌اند. یکی از اهداف ورزش‌ها بسط و گسترش قرهنگ و تمدن و همچنین ارتباطات فرهنگی است از طرف دیگر ما بر اساس ارزش‌های انقلاب اسلامی باید با کشورهای دیگر و بخصوص کشورهای مسلمان ارتباطات گسترده داشته باشیم؛ بنابراین از حضور مربیان ایرانی در کشورهای مختلف استقبال می‌کنیم. کره‌ای‌ها در این زمینه نیز وحشت دارند و در اعزام مربی به هر کشوری درصدد کارشکنی برمی‌آیند، چرا که از رشد تکواندوی دیگر کشورها هراس دارند.

5 مربی را به کشورهای کویت، سوریه، تایوان، هند و ارمنستان اعزام کردیم که در تمامی این موارد شاهد کارشکنی کره‌ای‌ها بودیم و با هر ترفندی درصدد حذف مربیان ما برآمدند به عنوان مثال مرتضی کریمی را به سوریه اعزام کردیم که پس از مدتی رئیس فدراسیون تکواندوی سوریه اعلام کرد فدراسیون کره اعلام کرده مربی مجانی همراه با امکانات سخت‌افزاری تکواندو در اختیار شما می‌گذاریم به شرطی که از مربی ایرانی استفاده نکنید.

چطور شد رضا مهماندوست سرمربیگری تیم ملی چین تایپه را رها کرد و هدایت تیم ملی کشورمان را به عهده گرفت؟

حضور مهماندوست در راس کادر فنی تیم ملی چین تایپه یک موفقیت بزرگ برای او و تکواندوی ایران بود در واقع نفس این حضور بیانگر اعتراف این کشور به قدرت تکواندوی ایران بود، کشوری که خود یکی از قدرت‌های این رشته محسوب شده و در تکواندو به مراتب در این رشته قدمت بیشتری از ایران دارد؛ اما کره‌ای‌ها کاری کردند که موفقیت تیم چین تایپه را به نام مربی کره‌ای تمام کنند موفقیتی نظیر قهرمانی در المپیک آتن. خود مهماندوست هم به دلایل شخصی و به خاطر خانواده‌اش دیگر رغبتی برای فعالیت در این کشور نداشت و چون سابقه بدنسازی و مربیگری در تیم ملی کشورمان را داشت و از توانایی فنی بالایی برخوردار بود او را در راس کادر فنی تیم ملی گذاشتیم.

اما حرف و حدیث‌هایی مبنی بر مخالفت حسن ذوالقدری سرمربی وقت تیم ملی با حضور مهماندوست به گوش می‌رسید.

مهماندوست هم مثل مقانلو، کریمی و افلاکی چند سال در کنار ذوالقدر به عنوان مربی فعالیت کرده بود و از طرفی خود نیز شاگرد ذوالقدر بود طبیعی است اگر ذوالقدر  که هم‌اکنون مدیر تیم‌های ملی است با مهماندوست مخالف بود پیش از این، او را کنار می‌گذاشت.

واقعیت این است که پس از مسابقات کسب سهمیه المپیک که تیم کشورمان به توفیقی دست نیافت خود ذوالقدر نیز پیشنهاد کرد جابه‌جایی در کادر فنی تیم ملی صورت گیرد در حالی که در بعضی رشته‌های ورزشی تغییر و تحول در کادر فنی تیم ملی موجی از تنش به همراه دارد، اما این اتفاق در تیم ملی تکواندو در فضایی آرام و کاملا صمیمی رخ داد و هیچ مشکلی به وجود نیامد به هر حال هم ذوالقدر و هم مهماندوست از مربیان توانای تکواندوی ایران هستند و ما باید از توانایی‌های این دو مربی و سایر مربیان شایسته و زحمتکش بهره ببریم.

به نخستین قهرمانی تیم ملی تکواندو در مسابقات قهرمانی آسیا با یک تیم کاملا جوان اشاره کردید. منتقدان معتقدند اصلی‌ترین دلیل این قهرمانی قضاوت با هوگوی الکترونیکی (ضربه‌گیر) بود.

حتی این استدلال هم بیانگر حقانیت و قدرت تکواندوی ایران است، چراکه این یعنی پیش از این نیز ما شایستگی قهرمانی آسیا را داشتیم و نفوذ کره‌ای‌ها در بین داوران و ناعدالتی مانع تحقق این موضوع شده است.

در واقع اگر فضا مساعد بود و عدالت در قضاوت‌ها وجود داشت کره جنوبی سال‌ها پیش قهرمانی خود را در آسیا و حتی جهان از دست داده بود. در مسابقات قهرمانی آسیا چون نفوذ و اعمال نظر داوران و همجنین خطای انسانی آنها کمرنگ شد ما توانستیم با اقتدار قهرمان شویم.

ولی استفاده از هوگوی الکترونیکی به صورت آزمایشی صورت گرفت و این احتمال وجود دارد که قضاوت رایانه‌ای به صورت رسمی عملی نشود.

بعید به نظر می‌رسد. در حال حاضر در همه کشورهای آسیایی از هوگوی الکترونیکی استفاده می‌شود و اتحادیه تکواندوی آسیا اعلام کرده در 2 رویداد رسمی سال آینده ایران، یعنی جام باشگاه‌های آسیا و جام فجر که در تقویم فدراسیون جهانی قرار دارد و همچنین مسابقات قهرمانی نوجوانان آسیا باید از هوگوی الکترونیکی استفاده شود، هر چند هنوز مجوز جهانی این مهم صادر نشده است، اما پیش‌بینی می‌شود در مسابقات جهانی و همچنین جام جهانی سال آینده نیز استفاده از هوگوی الکترونیکی عملی شود.

این سوال در ذهن علاقه‌مندان به ورزش وجود دارد که با توجه به ظرفیت تکواندوی ایران در کسب مدال، چرا در المپیک‌ها همه کشورها در بخش مردان و زنان هر کدام تنها 2 نماینده می‌توانند داشته باشند. آیا این امکان وجود ندارد که با رایزنی‌های لازم کمیته بین‌المللی المپیک را متقاعد کرد که اوزان تکواندو در المپیک افزایش یابد؟

همان طور که می‌دانید المپیک شرایط خاص خود را دارد و تعداد ورزشکاران شرکت‌کننده در آن محدود و مشخص است و افزایش تعداد ورزشکاران و رشته‌های ورزشی به سادگی امکان‌پذیر نیست و ساز و کار مشخص خود را دارد. حتی تا چند سال پیش عضویت در کمیته بین‌المللی المپیک نیز مادام‌العمر بود و تا عضوی از این کمیته فوت نمی‌کرد و یک کرسی خالی نمی‌شد کسی نمی‌توانست بر یک کرسی تکیه بزند.

با وجود این وقتی فدراسیون جهانی تکواندو 5 قاره‌ای شد یعنی یک اتحادیه به آن اضافه شد، کمیته بین‌المللی المپیک با افزایش 4 تکواندوکار در مجموع تکواندوکاران شرکت‌کننده در المپیک موافقت کرد. وگرنه ما هم بسیار خوشحال خواهیم شد که روزی با شرکت‌کنندگان بیشتری در المپیک‌ها حضور یابیم. شاید در آینده این اتفاق بیفتد.

دلیل افت مدالی تکواندوی ایران در المپیک پکن نسبت به المپیک آتن چه بود؟

من چنین اعتقادی ندارم، بلکه معتقدم ما در المپیک پکن سیر صعودی و عملکرد قابل تقدیری داشتیم، هرچند در آتن یک طلا و یک برنز و در پکن فقط یک طلا کسب کردیم. با وجود این، نباید فراموش کرد که حفظ قهرمانی سخت‌تر از کسب آن است. ما در پکن مدال طلای هادی ساعی را تکرار کردیم و از طرف دیگر برای اولین بار در بخش بانوان موفق به کسب سهمیه شدیم.

اما کنار گذاشتن بهزاد خداداد از ترکیب تیم اعزامی به المپیک اشتباه به نظر می‌رسید.

کادر فنی تیم ملی با وجود همه فشار و فضای سنگینی که پیش از المپیک بر ورزش حاکم شده بود دست به کار بزرگی زد و شهامت جوانگرایی خود را نشان داد؛ هر چند نادریان در پکن نتوانست مدال کسب کند، اما حضور یک جوان در المپیک و سرمایه‌گذاری برای آینده یک حرکت ارزشمند است به هر حال جوانگرایی را باید از جایی شروع کرد.

برخی ورزشکاران که سال‌ها در مسابقات آسیایی و جهانی شرکت دارند تصور می‌کنند المپیک نیز یک رویداد جهانی معمولی است، اما به محض ورود به دهکده بازی‌ها عظمت این رویداد بزرگ را لمس می‌کنند و لازم است جوانان نیز با این عظمت مواجه شوند.

المپیک میدان جوانگرایی و تجربه‌اندوزی است یا میدان به ثمر نشستن تجارب!؟

نباید از این نکته غافل بود که کادر فنی تیم ملی تنها با هدف جوانگرایی، نادریان را در ترکیب تیم ملی قرار نداد، بلکه به لحاظ فنی نیز تمامی مراحل سپری شد و نادریان با برتری مقابل بهزاد خداداد در مسابقات انتخابی توانایی خود را اثبات کرد.

به هر حال المپیک پکن تمام شد و باید به فکر المپیک لندن باشیم و مهم افتخارآفرینی برای کشورمان است، نه حضور پولادگر نوعی؛ البته باید قدر قهرمانانی مثل خداداد را بدانیم و آنها را حفظ کنیم.

المپیک یک اتفاق تاریخی دیگر برای تکواندوی ایران به همراه داشت، خداحافظی هادی ساعی. شما موافق این تصمیم ساعی بودید؟

در کشورمان قهرمانان ورزش بندرت در اوج به فکر خداحافظی از دنیای قهرمانی می‌افتند و زمانی که در یک رویداد رسمی با شکست مواجه می‌شوند و متاسفانه به ناحق همه افتخارات گذشته آنها زیر سوال می‌رود، از دنیای قهرمانی خداحافظی می‌کنند. هادی ساعی از معدود ورزشکاران ایران است که پیش از هر تصمیمی همه جوانب را بررسی می‌کند و هوشمندانه و فکورانه تصمیم می‌گیرد. این تصمیم او نیز به درستی اتخاذ شد.

هادی ساعی برای همیشه در اوج ماند چرا که با شکوه خداحافظی کرد. این در حالی بود که پیش از المپیک عده‌ای می‌گفتند: ساعی تمام شده است و نباید به المپیک اعزام شود. در آن فضای سنگین هادی به خوبی خودش را آماده کرد و در پکن بر سکوی قهرمانی ایستاد.

حال همان منتقدان می‌گویند: ساعی خیلی زود از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد. روشن است این انتقادات از سر دلسوزی نیست و با اهداف دیگری دنبال می‌شود. به هر حال ساعی پرافتخارترین ورزشکار ایران است و حداقل تا 16 سال این افتخار را به همراه خود خواهد داشت و برای همیشه در تاریخ ورزش ایران و دل مردم جاوادانه خواهد ماند.

چه اتفاقی در حال رخ دادن است که با این همه افتخارآفرینی شنیده می‌شود تکواندو در کانون تغییر و تحولات مدیریتی قرار گرفته است؟

نمی‌خواهم وارد این موضوع بشوم. تا آخرین لحظه‌ای که این مسوولیت به عهده من است تمام تلاشم را می‌کنم که به بهترین شکل ممکن در خدمت تکواندوی ایران باشم و نقش یک محرک را برای فدراسیون داشته باشم تا روند رو به رشد تکواندوی ایران همچنان ادامه داشته باشد.

هر افتخاری هم در این سال‌ها برای تکواندوی ایران به دست آمده است من هم مثل سایر نقش‌آفرینان این افتخار تنها انجام وظیفه کرده‌ام، اما در این میان یک نگرانی دارم و امیدوارم هر چه زودتر برطرف شود. متاسفانه در شرایطی که چیزی به پایان سال نمانده کمیته ملی المپیک بخش بزرگی از بودجه فدراسیون را بنا به دلیلی که نمی‌دانم پرداخت نمی‌کند، این در شرایطی است که فدراسیون بدهکار است.

یاد بدهکاری فدراسیون کشتی در زمان مدیریت محمدرضا طالقانی افتادیم. فدراسیون شما چه مبلغی بدهکار است؟

فدراسیون 210 میلیون تومان بدهکار است و از بودجه مصوب کمیته ملی المپیک برای تکواندو که مبلغ 800 میلیون تومان بود تنها 490 میلیون تومان را به ما پرداخت کرده‌اند. این در شرایطی است که تنها چند روزی به پایان سال مانده است.

آیا با رفتن پولادگر از راس فدراسیون تکواندوی ایران، کرسی‌های بین‌المللی او نیز از ایران گرفته می‌شود؟

طبیعی است که به صورت خودکار برخی کرسی‌ها از ایران گرفته شود. این یک اصل است که شخصیت‌های ورزش در صورتی می‌توانند کرسی‌های بین‌المللی را کسب یا حفظ کنند که مورد حمایت سازمان ورزش و بخصوص کمیته ملی المپیک کشورشان باشند اگر حمایت کمیته ملی المپیک نباشد آن کرسی از دست می‌رود ما هم که حمایت کمیته ملی المپیک را نداریم.

مهم‌ترین رویدادهایی که سال آینده تکواندوی ایران در پیش دارد؟

در 6 ماهه اول سال آینده 8 دوره مسابقات حساس در پیش داریم؛ بیست و یکمین دوره جام فجر در ایران، دومین دوره مسابقات جام باشگاه‌های آسیا در ایران، اولین دوره بازی‌های رزمی در تایلند، اولین دوره مسابقات نوجوانان غرب آسیا ، پنجمین دوره قهرمانی نوجوانان آسیا و اقیانوسیه در تهران، دومین دوره بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ، نوزدهمین دوره قهرمانی جهان و جام جهانی.

برای حضور پرقدرت در این مسابقات برنامه‌ریزی لازم صورت گرفته است،  اما متاسفانه به دلیل تعویق انتخابات فدراسیون تکواندو و با توجه به پایان دوره 4 ساله من معلوم نیست که توفیق ادامه خدمت را در این سمت داشته باشم امیدوارم هر کسی که این مسوولیت را به عهده می‌گیرد، بتواند موفق باشد.

امید توفیقی