وود‌بال،‌ ورزشی نوظهور

وودبال (woodball) محدودیت سنی ندارد و افراد از کودکی تا کهنسالی هم می‌توانند این ورزش را انجام دهند و حتی در سطوح بالا و تیم‌های ملی هم حضور داشته باشند. انجام این بازی در زمین‌های چمن، ساحلی و حتی روی شن امکان‌پذیر است و قوانین آن این امکان را می‌دهد که به صورت گروهی و فردی به این بازی پرداخت.

تجهیزات و وسایل وودبال شامل 3 بخش است: توپ، چوب وودبال و دروازه.

زمین وودبال هم متشکل از 12 زمین با ابعاد قانونی است که مجموع طول آنها باید بیش از 700 متر باشد. به طور کلی سطح زمین و محدوده قانونی بازی باید صاف و یکنواخت باشد. عرض هر زمین بازی باید طبق عوامل طبیعی و خصوصیات طبیعی زمین طراحی شود، اما باریکی آن نباید کمتر از 3 متر و بیشتر از 15 متر باشد. از نظر طول زمین بازی از 50 متر به پایین فواصل کوتاه نامیده، بین 51 تا 80 فواصل متوسط و بین 81 تا 130 فواصل طولانی نامیده می‌شود. در زمین‌های 12 تایی حداقل 2 زمین با فواصل طولانی و 2 زمین با فواصل کوتاه وجود دارد. در ضمن  حداقل 4 زمین منحنی هم هست.

یک مسابقه وودبال به 3‌‌شکل برگزار می‌شود:

1- مسابقه‌های انفرادی: رقابت یک نفره به عنوان رقابت فردی و واحد

2- مسابقه‌های 2 نفری: رقابت 2 نفره به عنوان رقابت فردی و واحد

3-‌ مسابقه‌های تیمی: یک تیم با 4 تا 6 نفر بازیکن به عنوان یک تیم رقابتی

روش مسابقه‌ها هم بر 2 اساس است:

1- رقابت بر اساس خطاها: بازیکنی که 12مرحله را تمام کرده با کمترین خطا برنده خواهد بود.

2- رقابت مرحله‌ای: بازیکنانی که بیشترین مرحله از 12‌مرحله را برنده شده باشند، با کمترین خطا برنده خواهند بود.

رضا پورعالی