بعد از خاطره خوش آلن راجرز انگلیسی در این فوتبال که تا سالها ذهن هواداران فوتبال و بخصوص پرسپولیسیها را نوازش میداد، مدتها طول کشید تا یک بازیکن ششدانگ یا بازیکنی در حد و اندازههای فوتبال ایران پیدا شود. بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران، مدتها زمان برد تا فوتبال باشگاهی ما شکل لیگی به خود بگیرد و در دوره بلوغ باشگاهی ایران بود باشگاهها به خود اجازه دادند پروژه حضور بازیکنان خارجی را در این فوتبال کلید بزنند.
کد خبر: ۲۲۵۴۳۶
باشگاه سپاهان پیشرو چنین جریانی بود و با استخدام بازیکنی ارمنستانی به نام لئون استپانیان باب حضور بازیکنان خارجی را باز کرد. لئون سالها در لیگ یک (آن زمان) بازی کرد و نامش را به عنوان یکی از بهترین خارجیهای لیگ فوتبال ایران ثبت کرد.
با سفارش لئون، دروازهبانی به سپاهان معرفی شد که مدتها ذهن فوتبال دوستان ایرانی را به خود مشغول کرده بود. آرمناک پطروسیان دروازه بانی بود که به قول عطا بهمنش به دروازهاش قفل میزد و کلیدش را به پشت بام خانهاش پرت میکرد. خبرنگاران ایرانی و حتی هواداران تا سالها آرزو میکردند ای کاش او تغییر تابعیت بدهد و خیال تیم ملی را از بابت دروازه راحت کند. البته او این کار را نکرد و در تیم ملی ارمنستان هم جایی پیدا نکرد تا پس از یک انتقال 2 ساله به ذوب آهن و برگشت به سپاهان برای همیشه از این فوتبال برود.
با اصرار صفایی فراهانی برای حرفهایشدن لیگ برتر، این انتظار میرفت که تیمها در انتخابهای خارجیشان کمی حرفهای تر عمل کنند. کاری که تنها برخی تیمها انجام دادند. در میان بازیکنانی که در لیگ برتر حضور پیدا کردند، تنها نام چند بازیکن دیده میشود که در حد لیگ برتر یا لیگ حرفهای بازی کردهاند.
در میان همه تیمها باز هم سپاهان به عنوان پیشرو دیده میشود. این تیم که از منابع دولتی تغذیه میکند، در جذب بازیکنان خارجی با وسواس بیشتری عمل کرده و شاید بتوان بهترین نمره را به این تیم داد. در فصول گذشته بازیکنانی جذب این تیم شدهاند که هر یک تاثیری بسزا در رشد این تیم داشتهاند.
جابا مجیری، عبدالوهاب ابوالهیل و بخصوص عماد رضا بازیکنانی بودند که بیتردید در دوران پرواز سپاهان نقشهای عمدهای ایفا کردند.
البته در لیگ برتر، بازیکنانی دیده شدند که هر یک فروغی فصلی داشتهاند. مهندالمهدی عراقی در دومین دوره لیگ برتر یکی از بهترینها بود ولی به دلیل ضعف نفت و سقوط این تیم به لیگ یک امکان نمایشهای بیشتر را پیدا نکرد. دنی اولروم که این فصل مسلمان شد و نام عرفان را برای خود انتخاب کرد، یکی دیگر از بازیکنانی از این دست بود. او زمانی به چشم فوتبال ما آمد که با تیم اکباتان در جام حذفی مقابل استقلال بازی کرد و اگرچه تیمش در آن مسابقه باخت ولی به تنهایی در برابر تیم بزرگ حریف ایستاد. او البته ابن روزها یاد گرفته چگونه در این فوتبال برخورد کند و مدام دارد برای ابومسلم ناز میکند.