حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
«کعبه»، «بیتالله الحرام»، «بیتالعتیق» (خانه آزاد) ، «بیتالله»، امن ترین مکان زمین درحریم امن تو روزمرگی های شهری را فراموش کرده بودیم.خانه و کاشانه و زندگیمان تو شده بودی سختی های سفر را به حلاوت درقرب تو به طرفه العینی بر باد می دادیم.
درکسوت خبرنگاری آمده بودیم ، چه سخت است نزدیک تو بودن و مانند حجاج تو درحمد ثنای دائم نبودن، اما لحظه لحظه نایاب درحضور تو را پر ولع نوشیدیم . مانند دیگران به عبادت و ثنای درخورت جای نگرفتیم وازاین روچشمان پرحسرتی از دیدار ناکافی ات با خود همراه می بریم.
کعبه به میزبانی خدای تو می بالیدیم و اوقات کم حضور خود درکنار تو را چونان مروارید اقیانوس عمیق رحمت الهی غنیمتی گران می یافتیم.
ای خانه امید همه امیدواران ،ای قبلة گاه دلهای شیفته به دست توانا و خلوص و صفای دومعمار الهی ،دو پیامبر عظیمالشأن ابراهیم(ع) و اسماعیل(ع)،بنیانی شدی تا همه دلهای رانده شده از غیر را بازگردانی.
کعبه ای پایگاه نیایش دائمی بشر درزمین ،تو خانهای عتیق و آزاد از قید مالکیت بشر و هرگونه زنجیری ، توددر مالکیت هیچ فردی نگنجیدی، فقط متعلق به پروردگاری.خدای تو کسی را در خانه اش می خواند که مملوک آز و برده حرص درون خود نباشد . خدا اینجا همه را آزاده می خواهد.
خدایا از تو سپاسگزاریم که مارا لایق فراخواندن به این سرزمین دانستی ، خواستی بیاییم و آمدیم اما آن گونه که توخواستی با دستان خود کفن پوش شده و شکسته ازدرون آمدیم.بنده ات را خواستی اما بی حضور منیت ، خواستی تا در خوارترین حضور به میهمانی ات بیاییم .
لباس مرگ ارزنده ترین قامت این دیدار و میهمانی بود، توخواستی اجابت کردیم .
خدایا تو را اینجا رب البیت الحرام ، رب الشهر الحرام ، رب البلد الحرام می خوانند ، خدایا آزاده خواستی نه بنده دیگران که بردگی با طواف بر مدار آزادگی سازگار نیست که تو خدای بیت عتیقی .
خواستی تا بیاییم تا ابراهیم و اسماعیل و هاجر شویم تا محرم شویم و راه به حرم امن تو یابیم و امین شویم آمدیم اما اینها نشدیم.
خداوند کعبه در کنار پرده سیاه کسوه تو با تو سخن می گوییم آن جا که گفتی،این مکان تماما حریم است و مطاف جهانی،آن گونه که خواستی در زمره طواف کنندگانت درآمدیم .
خدایا ابراهیم را برفراز کوه ابوقیس به فراخوانی از دیدار خانه ات خواندی ،قرنهاست بندگان تو از گوشه گوشه جهان این ندا را لبیک می گویند.ندای لبیک الهم لبیک را گویی همین دیروز سر دادیم .خدایا به لباس مرگ تو مفتخر شدیم و امید به حضور دوستارانت در این میهمنی داریم .
رب کعبه با تو درکنار ابابیل ،درکنار باب السلام - باب علی -، باب الفتح ،درکنار ابواب چهار گانه بیتت، درکنار گلدسته های سر به آسمانت در کنار صحن و سرای بیکرانت ،آب زمزمت ، کوه صفا و مروه ات، کنار مدفن هاجر این زن مخلص راه یافته به حریم تو ، درکنار این بهشت زمینی به طواف آخر می ایستیم اما از تو وداع نمی کنیم.
مریم شفیعی
ایرنا
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....