جابر تواضعی

عکس هایی به رنگ مس

پیدا شدن چاقوها و وسایل مسی در تپه‌های سیلک نشان می‌دهد که مسگری در کاشان چقدر قدمت دارد. این هنر - صنعت در کنار کاشی‌سازی و سفالگری از صنایع قدیمی این منطقه است و آن قدر اهمیت داشته که مردمش اسم یکی از بازارهای عریض و طویلشان را بگذارند بازار مسگرها.
کد خبر: ۲۲۳۷۵۵

طنین سر و صدای این بازار، توی سفرنامه خیلی از سیاحان اروپایی پیچیده. یکی از آنها به اسم «مادام دیولافوا» که تازه همین کمتر از صد سال قبل آمده کاشان و این بازار را با 400 تا مسگر مشغول به کارش دیده، آن را یکی از نقاط دیدنی مشرق‌زمین دانسته و «ادوارد براون» هم در کتاب «یک سال در میان ایرانیان»اش نوشته که در دنیا چنین منظره‌ای را نمی‌شود دید. ولی حالا هیچ کدام از آنها نیستند که ببینند و بنویسند از آن‌همه سر و صدا و رونق هیچی باقی نمانده و در بازار عریض و طویلش از شیر مرغ و پلاستیک و ملامین و تفلون گرفته تا جان آدمیزاد می‌شود پیدا کرد جز همان شغلی که روزی روزگاری اسمش را به این بازار داده.

همین موضوع بهانه‌ای شده برای نمایشگاهی از عکس‌های علی مقنی با عنوان «مسینه» که از 12 آذر در نگارخانه آزادی کاشان برپا بود. در اولین نمایشگاه عکس انفرادی این عکاس و فیلمساز جوان کاشانی، 30 عکس 30 در 40 به نمایش درآمده بود از تلاش 15 ماهه‌اش درباره این موضوع.

او در مدتی حدود 15 ماه به سراغ 2 مس‌ساز و تنها سفیدگر باقی مانده از خیل سفیدگران و مسگران شهر رفته و کلی تلاش کرده تا اعتمادشان را جلب کند و ازشان عکاسی کند و یک فیلم مستند هم بسازد. محمد و حسن آقاجان‌زاده تنها بازماندگان نسل مسگرهای کاشانی‌اند و محمد پای بست به همراه برادرش و پدرش هم تنها بازمانده سفیدگران شهر. هنوز خیلی از مسگرها زنده‌اند، ولی به هرحال مسگری کار ید است و دیگر در توان سن و سال آنها نیست. ضمن این‌که این کار رونق قدیم را ندارد و برای همین دیگر هیچ جوانی حاضر نیست آن را به عنوان شغل اصلی‌اش انتخاب کند.

نتیجه این‌که بر خلاف این‌که تا مدتی قبل همه ظروف و وسایل آشپزخانه از مس ساخته شده بود، حالا ظروف مسی بیشتر حالت تزئینی، نوستالوژیک و حتی عتیقه دارند. برای همین خیلی جای تعجب ندارد اگر ببینید که مثلا یک آدم علاقه‌مند، آفتابه مسی مستراح خانه قدیمی مادربزرگش را گذاشته در دکور اتاق پذیرایی‌اش.

عکس‌های نمایشگاه منتخبی است از 700 تا عکس دیجیتالی که علی مقنی در این مدت از سوژه‌هایش گرفته. او می‌گوید که در کار سخت انتخاب هم امیرعباس مهندس و سید مهدی رضوی‌زاده حسابی کمکش کرده‌اند. این جوری که در مرحله اول 200 تا عکس انتخاب شده و در مرحله دوم هم بعد از چند شبانه‌روز فکر و مشورت، این 30 تا عکس انتخاب نهایی‌شان بوده است.  تازه کلی هم عکس گرفته که سوژه‌هایش - معلوم نیست چرا -  بهش اجازه نداده‌اند از آنها استفاده کند.

معمولا این جور فیلم‌ها و نمایشگاه‌ها با سفارش و مشارکت و کمک نهاد یا ارگان‌هایی که درباره این موضوع کار می‌کنند، ساخته و برگزار می‌شوند. ولی اداره میراث فرهنگی کاشان فقط از او خواسته نمایشگاهش را برای عید و همزمان با ورود توریست‌ها و مسافران نوروزی برپا کند.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها