حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
مادرانه
زمانی برای آش دندونی
تولید بیش از حد بزاق، دندان قروچه و جویدن هر چیزی که بچه بتواند بگیرد، درد، قرمز و متورم شدن لثهها، تحریکپذیری، کج خلقی، لجبازی، اشکال در به خواب رفتن و گریه بیش از حد معمول از علایم و عوارض این دوران هستند.
دندان در آوردن هرگز نباید علت تب، استفراغ، اسهال، بیاشتهایی طولانی، درد گوش، تشنج، سرفه یا بثور محل پوشک در نظر گرفته شود. اینها علایم یک بیماری هستند.
مشکلات مربوط به دندان درآوردن را نمیتوان پیشگیری کرد ولی میتوان علایم آن را تسکین داد. زمان دندان درآوردن بسیار متغیر است. البته توالی دندان درآوردن طبیعی در کودکان به شرح زیر است:
اولین دندانها در حدود 6 ماهگی، در دخترها زودتر از پسرها.
اولین دندان دایمی در حدود 6 سالگی میروید.
دندانهای آسیای کوچک بین 12 ــ10 سالگی دندانهای آسیای بزرگ در حدود 12 سالگی.
لثه کودک را با انگشتان خود مالش دهید؛ این امر بسیار آرامبخش است.
یک پارچه شستشوی زبر را منجمد کنید و اجازه دهید که کودک آن را بجود.
به کودک یک بیسکویت مخصوص دوران دندان درآوردن یا حلقه پلاستیکی مخصوص دندان درآوردن بدهید (میتوانید آن را سرد کنید.)
با پیچیدن یک پارچه قابل شستشوی نرم دور انگشت خود، دندانهای کودک و لثه او را تمیز کنید. قبل از مسواک زدن منظم، صبر کنید تا کودک 3 ــ 2 ساله شود. در این سن، کودکان میخواهند با مسواک زدن از والدین خود تقلید کنند.
در 3 ــ 2 سالگی مراجعه منظم به دندانپزشک را آغاز کنید.
در 5 سالگی به کودک توضیح دهید که افتادن دندان کودک طبیعی است. این امر مانع میشود که کودک در هنگام شروع افتادن دندانهایش نگران گردد. معمولا برای ناراحتی حاصل از دندان درآوردن، دارو لازم نیست. ممکن است استامینوفن یا یک کرم یا پماد مالیدنی روی لثه برای تسکین ناراحتی، توصیه شود.
اگر درجه حرارت کودک بیش از حد طبیعی شود یا علایم عفونت مثل درد، چرک، تورم بیش از حد یا قرمزی زیاد لثه در حین دندان درآوردن ایجاد شود بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
گفت و گو
