هشدار روسیه به گسترش ناتو

مسکو همچنین برای اولین بار پس از پایان جنگ سرد یک گروه بزرگ از نیروهای نظامی خود را برای شرکت در مانور دریایی در ساحل ونزوئلا به آمریکای لاتین اعزام کرد.

آیا همانطور که نیکیتا خروشچف در سال 1961 جان اف‌کندی تازه وارد را مورد آزمون قرار داد این مورد نیز آزمونی آشکار برای رئیس‌جمهور بی‌تجربه و جدید ایالات‌متحده محسوب می‌شود؟

به احتمال زیاد رفتار روسیه به رئیس‌جمهور جدید آمریکا این پیام را منقل می‌کند که روسیه هم‌اکنون قوی‌تر شده و دیگر نمی‌توان همانند دوران دولت‌های کلینتون و جورج دبلیو بوش -  به آن بی‌اعتنایی کرد.

با این حال دارودسته بوش هنوز خود را آماده می‌کنند تا ضربه‌ای دیگری به روسیه بزنند.

به‌رغم بررسی‌های گروه‌ های حقوق بشر که نشان می‌دهند گرجستان جنگ اخیر با روسیه را آغاز کرد و شهادت پارلمانی اروسی کیتزماریشویلی ، سفیر سابق گرجستان در روسیه و محرم اسرار میخائیل ساکاشویلی ، رئیس‌ جمهور این کشور مبنی براینکه گرجستان منازعه را شروع کرد ، دولت بوش بدون در نظر گرفتن الزامات معمولی همچون اصلاحات دفاعی و افزایش قابلیت ‌های نظامی از متحدان خود در ناتو خواست تا عضویت گرجستان و اکراین را در این پیمان بپذیرند.

طبق اظهارات کیتزماریشویلی، دلیل اصلی که گرجستان جنگ را با حمله به منطقه دورافتاده اوستیای‌ جنوبی شروع کرد این بود که ساکاشویلی فکر می‌کرد این اقدام تهاجمی وی ، حمایت ایالات‌متحده را به همراه دارد.

با در نظر گرفتن سپر حفاظتی ناتو امکان دارد ساکاشویلی جنگ‌طلب، بی‌پرواتر شده و ایالات‌متحده را در منازعه‌ای با یک قدرت اتمی وارد سازد.

با این وجود و با در نظر گرفتن برتری نظامی متعارف منطقه‌ای روسیه و بازدارندگی هسته‌ای‌اش، جنگ گرجستان با روسیه را باید نسبت به تکیه کامل به کشوری دوردست برای تامین امنیت خود بدگمان بسازد.

در نهایت اگر  نجات این دو کشور غیراستراتژیک مستلزم قربانی کردن شهرهای ایالات‌متحده در جنگی اتمی با روسیه باشد ایالات‌متحده مطمئنا از این کار خودداری خواهد کرد.

مردم اکراین با اعتراض به عضویت در ناتو، ظاهرا با این واقعیت روبرو شده‌اند و حتی اگر ایالات‌متحده بتواند دولت ‌های بی‌میل آلمان ، ایتالیا ، فرانسه، اسپانیا و دیگر متحدان ناتو را وادار به پذیرش عضویت این دو کشور کند ، بازهم دولت متزلزل اکراین به سختی می‌تواند موجبات ورود اکراین به این پیمان را فراهم سازد.

دردهه 1990 و اوایل دهه جاری زمانی که روسیه ضعیف‌تر بود ایالات‌ متحده پیمان بالقوه متخاصم ناتو را تا مرزهای روسیه پیش برده و برای کنترل کردن روسیه و چین پایگاه‌هایی را در جمهوری‌های شوروی سابق تاسیس کرد.

از سوی دیگر ایالات‌متحده کوزوو را از صربستان، متحد شوروی جدا کرد و مسیر انتقال خطوط لوله انتقال انرژی از طریق قلمرو روسیه را تغییر داد. 

این اقدامات ستیزه‌جویانه در قلمرو نفوذ روسیه، این کشور را تحقیر کرد و در نهایت به مانور دریایی روسیه در نیمکره آمریکا و تهدید روسیه علیه متحدان ایالات‌ متحده که میزبان سیستم دفاع موشکی آمریکا در خاک خود می‌شوند ، منجر شد.

بعضی از رسانه‌های ایالات‌متحده ادعا می‌کنند که روسیه شروع به تکرار رفتارهایی  کرده که در حین جنگ سرد از خود بروز می‌داد.

منابع مذکور این واقعیت را نادیده می‌گیرند که محافل سیاست‌گذاری ایالات‌متحده، جنگ سردرا هرگز از ذهن خود کنار نگذاشته‌اند.

ایالات‌متحده با آنکه به میخائیل گورباچف، آخرین رهبر شوروی قول داده بود که اگر آلمان دوباره به ناتو بپیوندد این پیمان گسترش نخواهد یافت ولی این قول خود را زیرپا نهاده و تلاش کرد تا قبل از اینکه باردیگر روسیه قوت پیدا کند، تمام مناطقی از اروپا را که می‌تواند تحت سلطه خود دربیاورد.

این اتفاق رخ نداد و مردم خشمگین و تحقیر شده روسیه، سردمداران این کشور را برای اتخاذ موضعی مستحکم در مقابل ایالات متحده زیر فشار قرار داده اند.

روسیه با تهدید متحدین ایالات‌ متحده -که استقرار سیستم دفاع موشکی را می‌پذیرند - انجام مانور دریایی در قلمرو نفوذ ایالات‌متحده، به آمریکا هشدار می‌دهد گسترش بیشتر ناتو برای دربرگرفتن همسایگان کلیدی روسیه با مقاومت قاطع این کشور مواجه خواهد شد.

ایوان الاند
مترجم: یعقوب نعمتی وروجنی
منبع: آنتی‌وار