در شرایطی که قضات هر روز با پروندههایی مواجه میشوند که در آنها مهریههای سنگین برای همه دختران تعیین شده، زنان اغلب شانس کمیبرای دریافت تمام و یا بخش زیادی از مهریه خود دارند. به همین دلیل طبیعی است که قاضی برای روشنشدن تکلیف پرونده به سادگی حکم به تقسیط مهریه صادر کند.
ضمن آنکه حتی اگر همسر شما توانایی مالی بالایی هم داشته باشد، دریافت مهریه از سوی شما مشروط به این است که بتوانید این توانایی مالی را برای دادگاه ثابت کنید و اگر موفق به انجام چنین کاری نشوید، دادگاه بر اساس اسناد و مدارک حکم به تقسیط مهریه خواهد داد.
کد خبر: ۲۰۹۹۱۱
پس بهتر است کمی معقول باشید و به جای تعیین یک رقم عجیب و غریب، چیزی را در عقدنامه ذکر کنید که قابل دفاع باشد و عقلا هم منطقی و اجرایی باشد. یکی از نکاتی که قضات دادگاههای خانواده به آن توجه جدی دارند این است که زنان در شرایطی قرار نگیرند که دچار سختی شوند. شما به عنوان یک زن بهتر است این مساله را در نظر بگیرد که بعد از جدایی از همسر خود شاید مجبور باشید تا مدتها تنها زندگی کنید.
شما میتوانید بخشی از مهریه خود را اینگونه تعیین کنید که مثلا در صورت جدایی همسرتان موظف باشد تا زمان ازدواج مجدد شما یا مثلا برای چند سال مخارج زندگی شما را از محل درآمد خود تامین کند.
برای تعیین مخارج زندگی نیز میتوان این مساله را به نظر کارشناسانی سپرد که معمولا در بحث نفقه گذشته وارد عمل میشوند و طی صحبت با همسران، مبلغی را بر اساس یک عرف کارشناسی به عنوان نفقه تعیین میکنند. این مساله به بحث مهریه هم قابل تعمیم است. مطمئن باشید اگر چنین شرطی در کنار یک مهریه متعادل و منطقی در عقدنامه شما درج شود، قانون نیز با نظر بهتری نسبت به شما قضاوت خواهد کرد و اینگونه شما به سادگی به حق و حقوق منطقی خود خواهید رسید. البته قانون این پیشبینی را هم دارد که در صورتی که طلاق از سوی مرد باشد، او موظف است نیمی از اموالی که در زمان زندگی مشترک به دست آورده را به اضافه مهریه به زن بدهد. بحثهایی مانند: اجرت المثل، نفقه ایام عده و... هم جزو دیگر حقوق واجب زن در چنین مواردی است که متاسفانه تعداد زنانی که در زمان طلاق موفق به دریافت این حقوق میشوند، آنقدر کم است که پیدا کردن آنها حتی با ذرهبین هم ممکن نیست! پس بهتر است به جای آنکه به «سراب مهریه» دلخوش باشید، با گرفتن حق و حقوق منطقی مانند طرح امکان طلاق از سوی هر دو طرف، مهریهای را تعیین کنید که قابل وصول و دریافت باشد.