طاهره آشیانی: آخر مصاحبه بود که مسعود کیمیایی از در وارد شد و بعد از احوالپرسی با من و ساتیار امامی (دبیر عکس روزنامه)، پسرش پولاد را در آغوش گرفت و بوسید.
ساتیار انتظار این لحظه را نداشت، چون آن را از دست داد و نتوانست در قاب یک عکس آن را ثبت کند. بعد که از پدر و پسر خواست آن را تکرار کنند، دیگر آن لحظه نتوانست شکلی از واقعیت و صمیمیت به خود بگیرد... عکس از دست رفت. مثل خیلی دیگر از موقعیتهایی که ناخواسته از دست میروند.
کد خبر: ۲۰۹۶۷۵
کیمیایی از پولاد پرسید: «گفتگو چطور بود.... حرفهای گندهگنده که نزدی...» پولاد خندید. من گفتم: «نه، مصاحبه خیلی خوبی بود.» پولاد خیلی صمیمی با سوالات برخورد کرد و خیلی صادقانه پاسخ داد...
گفتگوی ما با صحبتهای پولاد شروع شد که انگار دل پری از مهاجرت داشت. از اینکه یک آدم مجبور باشد مدتی از عمرش را در آن طرف و دور از وطن باشد و مدتی از زندگیاش را در خاک خودش سپری کند... بهانه گفتگوی ما سریال «مرگ تدریجی یک رویا» و نقش آراس مشرقی بود که پولاد کیمیایی آن را بازی میکند.
آراس به گفته پولاد، ایرانی است که آنقدر در ترکیه زندگی کرده و سختیهای زیادی را پشت سر گذاشته که تبدیل به یک آدم بیهویت شده است؛ آدمی که در ظاهر خشن است اما درونی زلال و پاک دارد... میگویم: مثل محسن در فیلم «حکم» که بهترین بازی شما تاکنون به شمار میآید...
گفتگوی ما ازکودکی و مهاجرت پولاد شروع شد و بعد از «حکم» و آموختن از کیمیایی گفتیم و شنیدیم و پایان بخش گفتگوی ما آراس و زندگی او بود و اینکه پولاد، مسیر بازیگری را چگونه طی خواهد کرد. گفتگو با پولاد کیمیایی را در آینده نزدیک در «جامجم» خواهید خواند.