ماده موثر چای، کافئین و تئین است که باعث افزایش قدرت فکری و عضلانی گشته و به طور کلی یک محرک سلسله اعصاب مرکزی است. تانن موجود در چای به مقدار زیاد اثر نامناسبی روی بافتهای دستگاه گوارش دارد ولی مقداری که دریک استکان چای موجود است از این نظر بدون ضرر بوده و اثرش قابل اغماض است.
بنابراین یک چای خوب باید دارای کافئین حداکثر و تانن حداقل باشد زیرا چنین چایی میتواند عطر و طعم خود را به خوبی حفظ نماید. در صورت عدم توجه در تهیه دم کرده چای این خواص از بین خواهد رفت به علاوه چای دارای خاصیت معرق بوده و ترشحات غدد را زیاد کرده و به واسطه وجود کافئین و تانن خود باعث تقویت قلب نیز میشود. دم کرده غلیظ چای به عنوان ضد سم آلکالوئیدها نیز مصرف میشود.