یکی از نیازهای احساسی اصلی ما انسانها مورد تایید و تحسین قرار گرفتن است. هر بار که شما به همسرتان یادآوری میکنید که در زمان گذشته یا حال به دستاوردهای مثبتی رسیده از آنجایی که به این نیاز اصلی او پاسخ دادهاید بر محبت او نسبت به خود میافزایید.
کارشناسان معتقدند که وقتی همسرتان را به یاد شکستها و اشتباهاتش میاندازید دقیقا عکس مطلب اتفاق میافتد. شما با این کار با تضعیف اطمینان و اعتماد به نفس او موجب عقب نشینی احساسی وی و کاهش صمیمیت میان خود و او میشوید.
شاید ما این کار را میکنیم که مطمئن شویم به یاد همسرمان میماند و دیگر مرتکب آن نمیشود. اما این کار جز ناراحت کردن طرف مقابل سودی ندارد و از همه مهم تر اینکه در این میان گفتگوی توام با احترام از بین میرود.هر چه شما به این کار بپردازید از پرداختن به جنبههای مثبت و بر آوردن نیازهای احساسی همسرتان باز خواهید ماند و علاقه و محبت میان شما نیز رفته رفته کاهش مییابد.
وقتی از کلام یا لغاتی استفاده میکنید که همسرتان را آزرده یا تنبیه کنید در واقع در حال سوء استفاده احساسی از او هستید و اینکار به شدت مخرب است. شما با این کار او را به عقب نشینی احساسی وادار کرده و احساس بدی به او میدهید. همانطور که میدانید اعتماد لازمه یک گفتگوی صمیمانه است. وقتی همسرتان تصور کند که ممکن است شما از برخی صحبتها یا اطلاعاتی که در مورد خود به شما میدهد علیه وی استفاده نمایید اعتماد وی از میان رفته و صمیمیت کاهش مییابد. از طرف دیگر او دائم در حالت دفاعی خواهد بود و خود را از سرزنش و نکوهش شما حفظ میکند و گفتگوها رفته رفته کاهش مییابد.
منبع: family.org