انار مقوی قلب، مفرح، دفعکننده چربی، رفعکننده سموم اغلب عفونتهای داخلی، دافع حرارت است و خوردن انار با پردههای سفید آن شکم را دباغی میکند. رب انار، برگ انار در ضعف معده، کمی اشتها، تهوع، ضعف عمومی، تصفیه خون،خاصه در دختران جوان و در رفع میگرن بسیار مفید است. دانههای میوه جنگلی انار که به نار دان شهرت دارد در معالجه اسهال بسیار موثر است. آب انار شیرین با شکر و نشاسته برای درد سینه و سرفه توصیه میشود. انار اشتهاآور است و بهتر است قبل از غذا مصرف شود. انار در رفع اوره و کلسترول، دفع سموم و تعادل مایعات بدن بخصوص خون نقش مهمی را ایفا میکند و ایجاد شادی نموده و رنگ رخسار را باز میکند. مصرف انار شیرین تقویتکننده کبد و در معالجه یرقان (زردی) مفید است. انار ترش و شیرین (ملس) باعث کاهش فشار خون میشود. مصرف انار در معالجه راشیتیسم، کمخونی و ضعف اعصاب موثر است و به بدن نیرو میبخشد.
مضرات انار
انار برای اشخاصی که دچار یبوست هستند، مضر است. انار میوهای سرد است، بنابراین اشخاصی که سرد مزاج هستند پس از خوردن آن، مقداری آبجوش با نبات باید بخورند. انار برای کسانی که دچار نفخ معده هستند، ضرر دارد. زیادهروی در مصرف انار ترش ایجاد زخم معده میکند. جوشانده پوست درخت و پوست ریشه آن که برای رفع کرم به کار میرود ممکن است ایجاد سرگیجه و استفراغ کند.