«یک لقمه دانش سر میز صبحانه»

صدای تلویزیون بلند است. نمی‌رسی به تصویر نگاه کنی. صداها اما گاهی نگهت می‌دارند و مکثی... دوباره یادت می‌افتد که دیر است و باید صبح را بدرقه کنی. آفتابگردان کنار صفحه تلویزیون ثابت است و آدم‌ها می‌روند و می‌آیند. حرف‌ها و تصویرها...

حالا خودت را بگذار آن طرف دوربین. تصور کن باید در همین لحظه‌های گذری و عبور پرشتاب، میلیون‌ها چشم را متوقف کنی و پای تلویزیون بنشانی؛ حتی اگر دقیقه‌ای، حتی اگر ثانیه‌ای... به اندازه شنیدن یک جمله یا آموختن نکته‌ای.

داستان نثر سعدی است؛ سهل و ممتنع. برنامه‌ای زنده که قبل از آفتاب از پنجره‌ای جادویی وارد خانه‌ها می‌شود و بخش‌های مختلف و متنوعی در خود دارد. یکی از این بخش‌ها، بخش علمی است؛ علمی که باید مخاطب خواب‌آلوده و پرشتاب اول صبح را جذب کند و دانش روز را در ساده‌ترین حالت ممکن به شکل یک لقمه صبحانه، پیش روی او بگذارد.

تلاش گروه علمی برنامه تا امروز همین بوده و برنامه آینده این گروه هم با وجود اصرار بر نو شدن و متفاوت بودن، بر همین اساس برنامه‌ریزی شده است. استفاده از مهمانان دانشگاهی و سرآمد در موضوع‌های علمی روز و گپ و گفت ساده و روان به زبان نیاز صبحگاهی، آماده کردن اطلاعات کوتاه و مفید از دنیای فناوری اطلاعات، آموزش مباحث مربوط به خلاقیت و نوآوری و... نتیجه جلسات فکر و همفکری گروه علمی است که 3 روز فرد از برنامه را پشتیبانی می‌کند.

این روزها که برنامه کم‌کم سن و سال‌دار شده و تکرار می‌تواند آفت بخش‌های مختلف آن باشد، پشت پرده تلاش گروه علمی، رسیدن به فرمی جدید و جذاب و محتوایی پرمخاطب و مفید خواهد بود.

نیلوفر عاکفیان‌