اما در این بین، سفرهای محمود احمدینژاد و اعضای دولتش که اکنون شهرت و ویژگی خاص خود را پیدا کرده، حکایت دیگری است.
احمدینژاد قبل از اینکه رئیس دولت شود، در زمانی که شهردار تهران بود نیز در محدوده جغرافیایی کوچکتری مسافرت میکرد. او هر هفته در یکی از مناطق 20 گانه تهران دیدارهای مردمی برگزار میکرد و مردم، عرایض، درخواستها و مشکلات خود را بهطور مستقیم با او مطرح میکردند.
سفر در برنامههای تبلیغاتی محمود احمدینژاد نیز نقش ویژهای داشت. او در رقابتهای انتخابات ریاستجمهوری با مینیبوس کوچکی، جادههای ایران را میپیمود و سراغ مردم شهرها و روستاهای مختلف میرفت.
تردیدی در این نکته نیست که محمود احمدینژاد به یکی از وعدههای انتخاباتیاش که حضور مستمر رئیسجمهور و اعضای دولت در استانها و شهرهای سراسر کشور بود، عمل کرده است.
اکنون که 10 الی 11 ماه دیگر با پایان کار دولت نهم فاصله داریم، بر مبنای آمار و ارقام وزیر بهداشت، دولت نهم از آغاز فعالیت تاکنون 580 روز در قالب سفرهای استانی به شهرها، بخشها و روستاهای مختلف کشور، سرزده و از این مناطق بازدید کرده است.
اگر به این آمار آقای وزیر، سفرهای خارجی رئیسجمهور به شرق و غرب عالم را اضافه کنیم، تعداد روزهایی که اعضای دولت و رئیسجمهور در سفر بودهاند، بیش از این حرفها میشود.
و شاید به همین واسطه رئیسجمهور مشمول شرایط افراد کثیرالسفر قرار گیرد ، افرادی که به دلیل سفرهای مکرر ، از نظر شرعی باید نماز را کامل بخوانند و ماه رمضان نیز روزه بگیرند. از همینروست که به گفته محمد کوثری ، نماینده تهران که همراه رئیسجمهور به نیویورک رفته بود، احمدینژاد در چهارمین سفر خود به نیویورک که مصادف با ماه رمضان بود، روزه خود را نگه داشته بود.
از سوی دیگر، کشورما کشوری است که سفرنامهها نقش خاصی در فرهنگ مکتوب آن دارند. از سفرنامه ناصرخسرو گرفته تا سفرنامههای متاخرتری که یا توسط ایرانیها به رشته تحریر درآمدهاند یا از سوی کسانی مثل جیمزموریه در سفر به ایران نگاشته شدهاند.
حالا باید منتظر سفرنامه هیات دولت بود. دولتی که 580 روز از عمرش را به سفر دور ایران اختصاص داده و این یک رکورد است.
محمدرضا عزیزی