ز.س 16 ساله از مشهد: اول که نامهات را خواندم خیلی تعجب کردم؛ چون همیشه فکر میکردم، دخترها چنین مشکلات روحی را به خاطر احساسات لطیفشان دارند، ولی با نامه تو فهمیدم که اشتباه میکردم.
کد خبر: ۲۰۶۲۶۸
من هم زمانی دقیقا مثل تو بودم با همان ویژگیهایی که تو به خاطر آنها فکر میکنی عجیب و غریب هستی. خیلی خوب است که تو بیماریات را میشناسی و به همین دلیل نباید فکر کنی عجیب هستی.
اولین قدمیکه باید برداری این است که قبول کنی بیماری و مثل هر بیماری میتوانی به جنگ بیماریات بروی.
در این راه اگر سعی کنی به خدا نزدیکتر شوی و بتوانی مثل یک دوست با او راز و نیاز کنی چنان آرامشی پیدا میکنی که قابل توصیف نیست. من به تو توصیه میکنم ورزش را فراموش نکنی چون ورزش باعث میشود احساس سرزندگی کنی.
لازم نیست که ورزشهای سخت بکنی . یک پیاده روی ساده هم بسیار مفید است. در نهایت میتوانی به یک روانپزشک خوب مراجعه کنی یا از کتابهایی که در این زمینه نوشته شدهاند، استفاده کنی. در این ماه عزیز همه ما نسل سومیها، برایت دعا میکنیم. موفق باشی.