آنچه باید با دقت نظر بیشتری مورد توجه قرار گیرد این است که شما در هر لحظه با هر کلمهای که بر زبان میآورید، با لحن صدا و حرکات بدن مشغول برقراری ارتباط با کودکتان و دیگر اعضای خانواده هستید بدون اینکه آگاه باشید.
شما با هر کلمهای که میگویید و به طور حتم با تن صدا و لحنی که به آن میدهید مشغول ابراز فکر و احساسات خود هستید. وقتی با آرامش سخن میگویید یا اینکه شتابزده و مضطرب هستید، عصبانی یا خوشحال هستید به شیوههای گوناگون با کودک و اطرافیان ارتباط برقرار میکنید.
تماس چشمی یا به عبارتی تلاقی نگاه شما بسیار موثر است. وقتی با کودک صحبت میکنید سعی کنید به چشمانش نگاه کنید. حتی اگر در آن هنگام مشغول تماشای تلویزیون هستید.
به این نکته توجه کنید که آیا حالات صورت شما با آنچه بر زبان میآورید هماهنگ است یا خیر.
جالب است بدانید که کودک شما از حالت صورت شما براحتی تشخیص میدهد که با اشتیاق با او صحبت میکنید یا در آن لحظه بخصوص حوصله گفتگو با او را ندارید.
از چه نوع کلماتی استفاده میکنید؟ آیا از کلماتی که حاکی از اقتدار، غرور و محبت است استفاده میکنید یا از کلماتی که بیانگر شرم، افسوس و نارضایتی هستند؟ آیا فرزندتان میداند به چه علاقه دارید یا چه چیزی برایتان حائز اهمیت است؟
آیا یک چیز میگویید و کار دیگر میکنید؟ به عنوان مثال میگویید تا چند دقیقه دیگر برایت داستان میگویم، اما به گونهای رفتار میکنید که انگار فراموش کردهاید یا خودتان را با کار دیگری مشغول میسازید؟هر چند وقت یکبار احساس علاقه و عشق، رنجیدگی، سرگردانی، خشم، هیجان، ناامیدی، غرور، لذت و تعجب خود را ابراز میکنید و فرزندتان شاهد آن است؟کودک شما بخوبی متوجه احساسات میان شما و همسرتان، دوستانتان، بستگان و پزشکتان میباشد.حتی به نحوه رفتار و گفتار شما با کودکان دیگر نیز توجه خاصی دارد.
پس سعی خود را بکنید تا دقت بیشتری به امور خود داشته باشید و حتیالامکان شاداب و خوشحال و مثبت باشید.
منبع: parenting