دریغ از یک برنامه حساب شده و فراگیر که عموم مردم بتوانند در هفته گردشگری از آن استفاده کنند. نفس برگزاری این روزها و هفتهها به آن است که همه مردم به صورت فراگیر درگیر موضوع شوند و با مشارکت همه شهروندان اتفاقاتی که در دیگر روزهای سال رخ نمیدهد با محوریت عنوان نامگذاری صورت گیرد.
به نظر میرسد در کشور ما فرهنگسازی عمومی درباره نگاه درست به مقوله سفر و اصلاح دید کنونی مردم نسبت به گردشگری داخلی که هر ساله در ایامی مشخص، همه با وسیله شخصیمان به یک جا میرویم و ترافیک گره خورده و زباله انبوه و تخریب محیط زیست به یادگار میگذاریم و دوباره همه باهم در یک روز جادهها را قفل میکنیم و با اعصابی که باید با گردش ترمیم میشد، اما اینگونه خرد میشود به خانه برمیگردیم، مهمترین کاری است که این هفته بهترین فرصت برای انجام آن را فراهم میآورد.
این هفته میتواند همچنین فرصتی مغتنم باشد برای این که مردم را به این اندیشه واداریم که اگر هنوز نقاط دیدنی اصلی وطنمان را ندیدهاند، سرمایهشان را سرازیر جیب طویل همسایگانی که جز پول ما از هیچ چیز دیگرمان بویژه تمامیت ارضی، تمدن و هویت ایران خوششان نمیآید، نکنند.
از دیگر سو این هفته همچنین برای رسانهها و صاحبنظران بهترین فرصت را برای نقد و طرح پرسشهای بیپاسخ یک سال گذشته حوزه گردشگری کشور پدید میآورد. پرسشهایی مثل این که طرح سفرهای ارزانقیمت بجز روی کاغذ و در تبلیغات آیا فراگیر و در اختیار همه مردم هست یا خیر؟
سفرکارتهای ملی واگذار شده توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری چرا شارژ نمیشود و کارایی لازم را برای عموم مردم ندارد؟ چرا طرح جامع توسعه گردشگری داخلی برای رفاه حال بیشتر مردم تدوین نمیشود؟
محمدعلی مشکیان