سرتیپ شهید موسی نامجو در سال 1317 در بندر انزلی به دنیا آمد و پس از طی دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه به دانشکده افسری راه یافت. او پس از گذراندن دوره دانشکده افسری، وارد دانشکده نقشهبرداری شد. شهید نامجو در زمان پیروزی انقلاب، عضو هیات علمی دانشکده افسری بود و سپس به سمت فرماندهی دانشکده افسری منصوب شد.
کد خبر: ۲۰۴۷۷۵
شهید نامجو در 7مهر1360 در سانحه هوایی به شهادت رسید و از خود 3 یادگار به جا گذاشت. دکتر ناصر نامجو یکی از این بچههاست. او حالا 30سال دارد و یک پزشک است. ناصر که در زمان شهادت پدرش 5سال و نیمه بود، حالا خود را برای آزمون تخصصی آماده میکند.
با توجه به سن کمی که داشتید، چه چیزی از پدرتان بیشتر در ذهن شما مانده است؟
تصویری که از ایشان به طور واضح در ذهن دارم، به اندازه یک کودک 5 و نیم ساله است؛ ولی با بالا رفتن سنم، رفتار ایشان برایم قابل تحلیل شد. پدرم را انسانی فعال، دلسوز، مردمی، مومن و متدین میدیدم، ایشان استاد دانشگاه بود و به درس و علم اهمیت بسیاری میداد. پدرم همیشه سعی داشت که روزهای جمعه را به خانواده اختصاص دهد، برای همین ارتباط تنگاتنگ ما با پدرم در روزهای جمعه نقش میبست. در این روز بیشتر با پدرم بودم و ارتباط خاص و صمیمی با پدرم داشتم؛ ولی در روزهای دیگر، زمانی که از خواب بیدار میشدیم و به خواب میرفتیم، پدر را نمیدیدیم. ایشان خود را بدهکار نظام میدانست. این رفتار ایشان، انسان را به انتقاد وامیدارد؛ چراکه این نوع رفتار و مشی دیگر کمتر دیده میشود یا اصلا اتفاق نمیافتد.
یک نمونه از رفتار شهید نامجو در ارتباط با خانواده را میگویید؟
خواهرم در یکی از درسهایش 19 گرفته بود و حسابی هم ناراحت بود. مادرم 10 صبح به مدرسه رفت؛ اما متوجه شد که پدرم زودتر از او به مدرسه رفته و با معلم او صحبت میکند. این نشانه اهمیت فرزندانش برای ایشان بود. از لحاظ اخلاقی و تربیتی نقش محوری در خانواده داشت. چند بار در زمستان به کوهنوردی رفتیم. او در آن روزها نقش محور شادی در خانواده بود. به نظر من، باید سعی کنیم که این شهدا را به طور مطلق آسمانی نبینیم؛ ولی باید قبول کنیم که انسانهای ویژهای بودند و ویژگیهای خاصی داشتند.
رابطه شهید نامجو با جوانها چطور بود؟
شهید نامجو با مشغلهای که داشت، با جوانها خیلی در ارتباط بود. او در دانشگاه افسری هم استاد دانشگاه بود و هم رئیس دانشگاه. او به قدری به دانشجویان خود علاقه داشت که وقتی سمت وزارت دفاع به او پیشنهاد شد، شرطش این بود که در دانشگاه افسری فعالیتش را ادامه دهند. دانشجویان پدرم در حال حاضر در بخشهای مختلف ارتش فعالیت میکنند که ثمره تلاشهای ایشان است.
فکر میکنید ما نسل سومیها چقدر از پدرتان میدانیم و چه باید بدانیم؟
با توجه به این که شهید نامجو به بحث تربیت و خانواده اهمیت بسزایی میداد، فکر میکنم در حال حاضر نسل سوم ما از این مساله در رنج است. به نظر من اگر این بخش از زندگی نسل سومیهای ما بیشتر مورد اهمیت قرار گیرد، این نسل به تفکر شهدا نزدیکتر میشود. نسل سومیها با خواندن و شنیدن مشی و رفتار این شهدا و آشنایی با دغدغههای آنها میتوانند الگوهای خوبی داشته باشند؛ ولی شنیدن کی بود مانند دیدن.