بعد از سلام
مصائب بعد از کنکور
وقتی از جلسه کنکور بیرون میآیی (به قول دوستان آزمون سراسری ورودی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی) فکر میکنی همه چیز تمام شده است، اما این تصور کامل در چند روز آینده نقش بر آب میشود. چرا؟ چون هر روز استرسی تازه به سراغت میآید و دردی تازه یقهات را میگیرد. البته چند روز پس از کنکوردادن اصلا با روزهای بعدی قابل مقایسه نیست در این چند روز همه به آدم میرسند و یک جورهایی چون آدم تازه کنکور داده سعی دارند بگذارند بچههایشان حسابی استراحت کنند.
اگر فرد آزموندهنده، مجاز به انتخاب رشته باشد که از خوان اول رد میشود و به خوان دوم پا میگذارد، اما اگر مجاز به انتخاب رشته نشده باشد، از گردونه خارج میشود و میرود دنبال کار خودش.
آنهایی که مجاز شدهاند، اما تازه بدبختی اصلیشان آغاز میشود، از یک طرف هر رتبهای که آورده باشند، باز هم معتقد هستند که میتوانستهاند رتبه بهتری کسب کنند، مخصوصا وقتی به انتخاب شهرها میرسند، پشیمانی از این که چرا یک کم بیشتر نخواندهاند تا رتبه بهتری بیاورند به سراغشان میآید.
از طرف دیگر بلافاصله سراغ یک مشاور میروند تا بتوانند به کمک او انتخاب رشته کنند. در این مرحله هم راه خیلیها از هم جدا میشود، یک عده که رتبههایشان خیلی بالاست، از اول با کنکور و دانشگاه در این سال خداحافظی میکنند، اما یک عده که روی مرز هستند، از روز اعلام نتایج آزمون مدام به قبولشدن و نشدن فکر میکنند تا روزی که بالاخره همه کارها را انجام میدهند، شهرها و رشتهها را انتخاب میکنند و باز هم در انتظار میمانند تا ببینند نتیجه کار چه میشود.
البته اگر فکر میکنید در این لحظه همه کارها تمام شده و دیگر از استرس خبری نیست، معلوم است که هنوز کنکور ندادهاید یا اگر کنکور دادهاید، مجاز به انتخاب رشته نشدهاید، اگر مجاز به انتخاب رشته شدهاید هم لابد آنقدر رتبه شما پایین است که اطمینان صددرصد دارید در اولین شهر و اولین رشته پذیرفته میشوید.
در غیر این صورت اگر مثل ما باشید که خوب معلوم است، یک کورسو امید دارید و هزاران خیال و سودا. مدام شب و روز از یک طرف به قبول شدن و نشدن فکر میکنید و از طرف دیگر به این که کاش بیشتر میخواندید. مدام هم تصویر آنهایی که در دانشگاه قبول شدهاند و حالا در رشتههای خوبی درس میخوانند، توی ذهنتان رژه میرود. ما که فعلا در این مرحله هستیم و متاسفانه از شما خبری نداریم.
گفت و گو
