می‌خواهم با مدال المپیک خداحافظی کنم‌

فردین هیچ‌گاه این چنین مصمم و با انگیزه در تمرین‌های اردویی حضوری مستمر و منظم نداشته است. او براستی معنای این المپیک را درک کرده و به اهمیت مدال آن هم واقف و آگاه است.

او از هیچ حریفی باک و هراسی ندارد، حتی از نابغه‌ای چون آرتور تایماز اف با ویترینی از مدال‌های جهانی و المپیک.

فردین خیلی دوست دارد که شناسنامه خانوادگی و آبا اجدادی خود را شفاف و واضح بیان کند و در رسانه هم همان‌گونه منعکس شود.

او که خوش طبع و شوخ است، خود را این‌گونه معرفی می‌کند. فردین معصومی ماسالی متولد 19 آبان 65 در روستای وردوم از شهرستان ماسال هشتپر 113 کیلو وزن طبیعی‌ام است و دلم می‌خواهد وزنم سنگین‌تر شود تا زورم به غول‌های 120 کیلویی برسد.

از وضعیت زندگی‌ات راضی هستی؟

چرا که نه. من همه وجودم خانواده‌ام است. دارای همسر و 2 فرزند هستم. دخترم 7 ساله‌ است به نام مرضیه و پسرم 4 ساله به نام امیررضا.

چه شد که سر از کشتی درآوردی؟

پدرم کشتی گیله مردی می‌گرفت، من هم علاقه‌مند شدم و در سال 73 به باشگاه دخانیات گیلان رفتم. آن موقع 17 ساله و 90 کیلو وزن داشتم. پس از آن نزد مربیان دلسوزی چون بهمن طالب‌سربازی، شاپور بهبودی و فخرالدین نیک‌نژاد مدارج رشد را طی کردم.

تا چه اندازه‌ای به کسب مدال در المپیک امیدواری؟

خیلی به گرفتن مدال امید بسته‌ام، ولی در المپیک 50درصد شانس دخیل است، 50 درصد هوشیاری و قابلیت‌های جسمانی و روحی و روانی و همه نیز حریفان قابلی هستند.

کدامیک از حریفانت قدر هستند؟

از هیچ‌یک غافل نیستم و با همه حریفان سرشناس جز آدام ماخوف و بختیار احمداف روس کشتی‌ گرفته‌ام.

برای المپیک آماده‌ای؟

با تمام وجود خودم را برای المپیک آماده کرده‌ام تا در اولین و آخرین المپیک زندگی‌ام با دست پر و مدال بازگردم. می‌خواهم با مدال المپیک از دنیای کشتی‌گیری خداحافظی کنم و امیدوارم خدا کمکم کند.

صمیمی‌‌ترین یار اردویی‌ات چه کسی بود؟

من با همه کشتی‌‌گیران و مربیان رابطه خوب و حسنه‌ای دارم و نبود علیرضا حیدری خیلی برایم محسوس و جایش خالی بود.