اگر از آنهایی باشید که هنوز با اتوبوس یا تاکسی در شهر تردد میکنید، حتما به خوبی میدانید که فرمانروای بیرقیب خیابانها (حداقل در شهر تهران) رانندگان تاکسیها هستند. چند روز پیش رانندهای که مانند دیگر همکارانش کرایهای بیش از کرایه یک مسیر را طلب میکرد، در جواب مسافری که دلیل میآورد کرایه مسیر آنقدر که او میگوید، نیست، خیلی راحت جواب داد: «شما تعیین نمیکنید کرایه چقدر است. من راننده این ماشین هستم و من میگویم باید چقدر کرایه بدهید.»
کد خبر: ۱۹۰۴۱۷
خب، راست هم میگفت. فکرش را بکنید سوار ماشین یک آدم غریبه شدهاید و آن وقت میخواهید نظر خودتان را هم به او تحمیل کنید. واقعا فکر میکنید این کار منصفانه است؟
یک بار دیگر مسافری که قصد داشت ابتدای خیابان ایرانشهر پیاده شود، سوار یکی از تاکسیهای مسیر هفت تیر ولیعصر شد. هرچند از همان ابتدا، مسیر خود را گفته بود، اما راننده به جای انتخاب مسیر زیر پل کریمخان از بالای پل رفت و وقتی درست به وسط پل رسید، در جواب اعتراضهای مسافر گفت: «ایرانشهر همین جاست». وقتی بالاخره مسافر بخت برگشته پیاده شد، راننده با اعتراض گفت: «حالا یک قدم راه اینقدر سر و صدا داره؟».
از همه این حرفها که بگذریم به ماجرای همیشگی کرایه تاکسی میرسیم که سازمان تاکسیرانی هم سعی کرد دخالتی در آن داشته باشد، اما رانندگان تاکسی همچنان سر حرف خود هستند که غیر از آنها هیچ فرد دیگری نمیتواند حرف آخر را در خیابانها بزند. سال گذشته سازمان تاکسیرانی کرایه برخی خطوط داخل شهر تهران را به شکلی تعیین کرده بود که مثلا 425 تومان بودند. چنین کرایههایی کم نبود هفتتیر پارکوی و ولیعصر ونک ازجمله این خطوط بودند که البته از همان ابتدای سال گذشته آن بخش 25 تومانی کرایه، 50 تومان شد. شاید شما هم مثل رانندهها بگویید؛ «25 تومان که چانه زدن ندارد.» اما اگر کمی فکر کنیم میبینیم شاید جای چانه داشته باشد. همان 25 تومان در هر بار جابهجایی مسافر، میشود 100 تومان برای هر ماشین. اگر هر کدام از این رانندهها در طول یک روز فقط 10 بار بین مبدا و مقصد در رفت و برگشت باشند، هر روز 1000 تومان اضافهتر از حق و حقوق خود گرفتهاند. یعنی در هر ماه 30 هزار تومان. شاید هنوز هم رقم ناقابلی به نظر برسد، اما در طول یک سال این رقم به 360 هزار تومان میرسد. 360 هزار تومان با حقوق یک ماه افراد بسیاری برابر است. نکته دردناکتر این است که امسال هم این حادثه در حال تکرار شدن است، اما با ضریبی 2 برابر سال گذشته. امسال رانندگان بعضی خطوط که کرایه آنها یک 50 تومانی هم دارد، آن را به میل خودشان افزایش دادهاند. مثلا مسیر پیچشمیران تجریش که روی برچسب سازمان تاکسیرانی برای آنها نوشته شده است 650 تومان از مسافران خود 700 تومان میگیرند. به این ترتیب براساس همان محاسبه قبلی آنها تا پایان سال 720 هزار تومان اضافه گرفتهاند.
البته نباید فراموش کرد که سازمان تاکسیرانی شماره تلفنی را برای شکایات اعلام کرده است، اما تنها نتیجهای که از آن میتوان گرفت، فقط کمی فروکش کردن عصبانیت در اثر شکایت کردن به آنها است چون خوشبختانه در طول چند سال اخیر هیچ کاری برای مجبور کردن رانندگان تاکسی به پذیرفتن رقم مورد نظر آنها انجام نداده است. حالا به نظر شما علم بهتر است یا تاکسی؟