محیط زیست استان تهران هشدار داد:

حالادام‌ها به جان پارک ملی لار افتادند

در حالی که پارک ملی «لار» یکی از مهمترین زیستگاه‌های جانوری و گیاهی و سر منشاء آب شرب تهران محسوب می‌شود و بر اساس قوانین پارک‌های ملی هرگونه تعلیف دام در این منطقه ممنوع است، گزارش‌های دریافتی حاکیست ورود بیش از 120 هزار رأس دام این پارک ملی را در مرحله بحرانی قرار داده است.
کد خبر: ۱۸۶۱۰۰
پارک ملی لار در دامنه جنوبی مرتفع‌ترین نقطه ایران در رشته کوههای البرز، با مساحت 31 هزار هکتار در 70 کیلومتری شمال شرقی شهر تهران قرار دارد. این منطقه در سال 1354 با وسعت 73 هزار و 500 هکتار با عنوان «پارک ملی» تحت حفاظت قرار گرفت و از سال 1361 تا سال 1381 طبق مصوبه شورایعالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه حفاظت شده و از آن تاریخ تا کنون به عنوان پارک ملی اداره می‌شود.

بر اساس قوانین پارک ملی به محدوده‌ای از منابع طبیعی کشور اعم از جنگل، مرتع و بیشه‌های طبیعی و اراضی جنگلی و دشت و آب و کوهستان اطلاق می‌شود که نمایانگر نمونه‌های برجسته‌ای از مظاهر طبیعی ایران باشد و به منظور حفظ همیشگی وضع زندگی و طبیعت آن و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد رستنیها در شرایط کاملا طبیعی تحت حفاظت قرار می‌گیرد.

در پارکهای ملی، تیراندازی، شکار، تعلیف احشام، قطع درختان ممنوع است و ورود و عبور از این پارکها نیز تابع دستورالعمل سازمان حفاظت محیط زیست است.

با این حال چرای حجم زیادی دام در پارک ملی لار آنهم در کنار تابلو پارک تعجب برانگیز است!؟

چرای 120 هزار رأس دام پارک ملی لار را به مرحله بحرانی رسانده است

دکتر صدوق، مدیر کل محیط زیست استان تهران گفت: در حالی که پارک ملی «لار» تنها ظرفیت چرای 45 هزار راس دام را دارد، متاسفانه امسال بیش از 120 هزار راس دام به این پارک ملی هجوم آورده‌اند.

وی دلیل این امر را خشکسالی عنوان کرد و گفت: متاسفانه چرای بی‌رویه دام در پارک ملی «لار» موجب بحرانی شدن وضعیت این پارک ملی شده است.

مدیر کل محیط زیست استان تهران با اشاره به اینکه سازمان امور عشایر و منابع طبیعی متاسفانه از ورود دام به پارک ملی لار حمایت می‌کند، افزود: علی رغم تلاش ماموران محیط زیست متاسفانه نتوانستیم جلوی ورود دامها را به این پارک ملی بگیریم.

او با اشاره به اینکه معضلات و مشکلات پارک ملی لار هم اکنون از توان ما خارج است، افزود: موضوع پارک ملی لار مسأله‌ای ملی است و با توجه به اینکه بخش عمده‌ای از آب شرب تهران از این پارک ملی و سد آن یعنی سد لار تامین می‌شود باید مراجع تصمیم گیر در این خصوص نظارت داشته باشند.

مدیر کل محیط زیست استان تهران با اشاره به اینکه متاسفانه سازمان حفاظت محیط زیست تنهای تنهاست افزود: در عین حال محیط زیست مظلوم بوده و مورد بی‌توجهی از سوی ارگانها قرار می‌گیرد.

وی در پایان خواستار توجه جدی برای نجات این پارک ملی شد و گفت: تنها ارتقای سطح حفاظتی مناطق کارساز نبوده و باید مسائل مهم و پایه‌ای مناطق علاوه بر تامین نیرو و امکانات مورد نیاز حل شود.

ارتفاعات بلند و زیستگاههای امن در دو سوی دره زیبای لار بر عظمت این پارک ملی افزوده و چشم‌اندازها، چشمه‌سارها و رودخانه‌های پرآب همه نشانی از استواری و جذابیت این منطقه پرطراوت دارد.

پوشش گیاهی منطقه اکثرا مرتعی است و از انواع گندمیان پایا، بوته‌زارها و پوششهای آلپی تشکیل شده و در نقاط مرتفع، گونه ارس که در برخی مناطق از تراکم نبستا خوبی برخوردار است، گسترش دارد.

گونه‌های مهم گیاهی منطقه را انواع گیاهان دارویی، صنعتی و غذایی مانند قارچ، کاسنی، باریجه، آویشن، موسیر، پیازک، والک، کنگر، گزل، گلپر، چای کوهی، کما، گل گاو زبان، اسپند، شیرین بیان، چوبک، بارهنگ، شنگ و شقایق وحشی تشکیل می‌دهند.

گونه‌های جانوری منطقه متشکل از پستاندارانی نظیر کل و بز، قوچ و میش البرز مرکزی، خرس قهوه‌ای، پلنگ، گرگ، روباه، گراز و گربه وحشی هستند. از جامعه پرندگان، انواع پرندگان بومی و مهاجر نظیر کبک، عقاب، دلیجه، کبک دری، سارگپه و درنا دراین منطقه حضور دارند.

خزندگان و دوزیستان موجود در این منطقه را جانورانی مانند افعی دماوندی، افعی البرزی، مارمولک، بزمجه، لاک پشت و قورباغه تشکیل می‌دهند. از آبزیان بارز منطقه، ماهی قزل‌آلای خال قرمز را می‌توان نام برد.

این منطقه دارای ویژگیهای خاص و جوامع غنی گیاهی و جانوری است و وجود ماهی قزل‌آلای خال قرمز که از نادرترین گونه‌های آبزی جهان می‌باشد، اهمیت این مجموعه را دو چندان کرده است.

حوزه آبخیز لار افزون بر تامین قسمتی از آب آشامیدنی تهران بزرگ، می‌تواند نقش اقتصادی مهمی را به عنوان تفرجگاهی جذاب، مرکز دامپروری در حد ظرفیت، ذخائر دست نخورده طبیعی، چشمه‌های آب معدنی و اندوخته‌های اکولوژیکی ایفا کند.

پارک ملی لار با دارا بودن اکوسیستمهای متنوعی اعم از آبی و خشکی علاوه بر تنوع زیستگاهی، می‌تواند سالانه جمعیت زیادی از علاقه‌مندان طبیعت را جهت کوهنوردی، ماهیگیری، پیک‌نیک و کمپ پینگ به خود جلب کند.

جاده‌های ارتباطی متعدد در منطقه، تغییر کاربری اراضی و چرای بی‌رویه از جمله عوامل اصلی تهدید و تخریب این پارک ملی است.

ایسنا

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها