در عین حال، گرچه از زمان حضور علی دایی تیم ملی در 5 بازی رسمی خود 7 گلزده است، ولی ایرادهای ماشین تهاجمی تیم ملی بر هیچ کس پوشیده نیست.
میانگین 4/1 گل در هر مسابقه آنهم مقابل کویت، امارات و سوریه اصلا وضعیت جالبی نیست و وقتی در نحوه به ثمر رسیدن این گلها دقیق میشویم ، نگرانیها بیشتر میشود؛ چون از 4 گلی که مقابل کویت در 2مسابقه به ثمر رساندیم، یک بار نیکبخت در بازی رفت و بار دیگر نکونام در بازی برگشت روی خلاقیتهای فردی خود گل زدند و حسینی در دیدار رفت و رضایی در بازی برگشت هم روی حوادث و اشتباههای فاحش دروازهبان و مدافعان کویتی گل زدند.
با توجه به این موارد، اردوهای تیم ملی و بازیهای تدارکاتی پیشرو تا 16 شهریور (اولین بازی رسمی تیم ملی در دور آخر مرحله مقدماتی جام جهانی 2010) در چند بخش مختلف باید کار کند:
1- سازمان دفاعی تیم را تقویت کند و ایرادهای تاکتیکی دفاعی را در مجموعه تیمی به حداقل برساند.
2- به حملات تیمش تنوع ببخشد و در تمرینات و بازیهای تدارکاتی چنان عمل کند که تیم ملی چندین و چند راهکار مختلف برای رسیدن به دروازه حریفان داشته باشد.
3- برای هر پست حداقل 2 و حتی 3 بازیکن همطراز در تیم ملی انتخاب کند؛ چون در مجموعه فعلی برای برخی بازیکنان مثل حسین کعبی، سیدجلال حسینی، هادی عقیلی و جواد نکونام جانشین نداریم.
علی دایی برای رسیدن به این اهداف از 20 تیر (شروع اردوی تدارکاتی در اسپانیا) تا 16 شهریور مجموعا 58 روز فرصت دارد و باید از هر دقیقه و حتی ثانیه این روزها نهایت استفاده را به عمل آورد.
این که فلان و بهمان بازیکن باشند یا نباشند، اهمیت چندانی ندارد، بلکه مهم موفقیت تیم ملی و صعودش به جام جهانی 2010 است که جدا از شادکردن دل یک ملت، افتخاری دیگر و برگ زرینی به پرونده قطور موفقیتهای علی دایی به عنوان سمبل جهانی فوتبال ایرانی اضافه خواهد کرد.
آرش رستمنمدی
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....