این «فیبروم» مشهور

علائم‌

بیشتر فیبروم‌ها علامتی ندارد. علائم بالینی فیبروم بسته به اندازه و جایگاهی که قرار می‌گیرد، متفاوت است. مریض معمولا با شکایت خونریزی مراجعه می‌کند ولی علائم دیگری نظیر درد، احساس سنگینی و فشار در پایین شکم نیز می‌تواند وجود داشته باشد.اختلالات خونریزی به صورت افزایش مدت، مقدار خونریزی یا به صورت لکه بینی بین دو خونریزی ماهانه اتفاق می‌افتد، به این ترتیب ممکن است بیمار خونریزی‌های قاعدگی طولانی، شدید و دردناک داشته باشد و شکل طبیعی عادت ماهانه را از دست بدهد. در برخی موارد فیبروم باعث درد‌های مزمن لگنی می‌شود و گاه درد قاعدگی برجسته‌ترین علامت این تومورهاست.

فیبروم و بارداری‌

اگر محل قرارگیری فیبروم مانع از انتقال تخمک و اسپرم شود، می‌تواند مشکلاتی را در بارور شدن ایجاد کند. قرارگیری نامناسب تومور در حفره رحم نیز می‌تواند باعث ایجاد سقط یا نازایی شود. از طرفی در دوران بارداری به دلیل افزایش هورمون استروژن اندازه این غده‌ها افزایش پیدا می‌کند که مشکلاتی را برای زایمان (طبیعی یا سزارین) ایجاد می‌کند.

فیبروم‌ها معمولا با معاینات پزشکی تشخیص داده می‌شود. در مواردی هم طی بررسی سونوگرافی به علل دیگر کشف می‌شود. سونوگرافی به خوبی می‌تواند فیبروم را نشان دهد.

درمان‌

در بیشتر موارد فیبروم علائمی ندارد و احتیاج به درمان هم ندارد ولی باید توسط پزشک کنترل شود.

درمان فیبروم در افراد مختلف و شرایط مختلف متفاوت است. در واقع بسته به شدت بیماری می‌تواند از درمان‌های ساده دارویی تا جراحی و برداشتن کل رحم متغیر باشد.

روش‌های قدیمی درمان فیبروم‌ها، برداشتن فیبروم با عمل جراحی، یا برداشتن کل رحم بود. در صورت نیاز به جراحی افراد جوان‌تر که برای باروری نیاز به رحم دارند به برداشتن خود فیبروم اکتفا می‌شود. در سنین نزدیک به یائسگی و پس از آن معمولا درمان، برداشتن رحم است.

روش دیگر درمان، مصرف داروهایی از قبیل هورمون‌هاست.آخرین روش درمان تومورهای فیبرومی که در انگلستان مطرح شده است، استفاده از امواج ماورای صوتی خاص است. با این روش بیماران را در زیر دستگاه MRI قرار داده و از این طریق فیبروم‌ها را شکسته و کوچک می‌کنند.

جراحی چه زمانی لازم است‌

در صورت بروز موارد زیر نیاز به جراحی وجود خواهد داشت:

- خونریزی غیرطبیعی و کم‌خونی ناشی از آن

- درد مزمن همراه با احساس فشار و درد آزاردهنده‌

-  درد ناگهانی ناشی از پیچ خوردن فیبروم

-  وجود علائم ادراری مثل آسیب یا گشاد شدن مجاری ادراری (اگر فقط با فیبروم مرتبط باشد)

- بزرگی بیش از حد رحم به همراه علائم فشاری بر ساختمان‌های مجاور یا احساس ناراحتی

- بزرگی سریع رحم طی سال‌های پیش از یائسگی یا هرگونه افزایش اندازه رحم در دوران پس از یائسگی

چند نکته فیبرومی‌

1- در 10درصد خانم‌ها فیبروم عود خواهد داشت. 

2- ژنتیک نقش بسزایی در ابتلا به این تومور دارد، به طوری‌که اغلب این بیماران سابقه خانوادگی مثبت را ذکر می‌کنند.

3- توصیه می‌شود افراد مستعد هر شش ماه یک بار برای کنترل به پزشک متخصص مراجعه کنند، همچنین با سونوگرافی‌های مداوم تحت کنترل باشند.

4- در برخی موارد فیبروم می‌تواند خونریزی‌های شدید ایجاد کند که می‌تواند منجر به کم‌خونی شود.

5-  وقتی خانم‌ها به سن یائسگی می‌رسند، حجم فیبروم‌ها کوچک می‌شود و در پاره‌ای موارد خود به‌خود از بین می‌روند. 

6-  سن شایع فیبروم حدود 40 سالگی است.

7- این تومور در افراد با رنگ پوست تیره بیشتر دیده می‌شود.

8-  در افرادی که مبتلا به بیماری تخمدان‌های حاوی کیست‌های متعدد هستند احتمال تشکیل این تومور بیشتر است.

9- فیبروم به ندرت باعث نازایی می‌شود. 

10- طبق بررسی‌های آسیب‌شناسی (پاتولوژی) فیبروم در بافت رحمی بیش از 80 درصد زنان وجود دارد.