رئیس جمهوری نوبر!

روسای جمهوری امریکا در سفر به خارج، به ندرت مواضع حزبی می‌گیرند و به رقبای داخلی خود حمله می‌کنند اما این رئیس جمهوری (جورج بوش) مانند همه کارهای نسنجیده دیگرش، این موضوع را هم زیر پا گذاشته است.
کد خبر: ۱۷۵۸۵۴

او به این دلیل در سفر اخیر خود به اسرائیل در سخنرانی در پارلمان این رژیم، به طرزی بی‌سابقه و تحریف شده به تلاش باراک اوباما نامزد احتمالی حزب دموکرات در انتخابات آینده امریکا برای تجدیدنظر در سیاست خارجی امریکا، که پیروی از سیاست سنتی‌تر امریکا و مبتنی بر دوراندیشی و سیاستی سنجیده‌تر و معتدل‌تر است، حمله کرد.

بوش گفت: «به نظرمی‌رسد بعضی ها براین باورند که ما باید با تروریست‌ها و تندروها مذاکره  کنیم. چنانکه گویی گفتگوی مبتکرانه و خلاقانه آنان را تشویق خواهد کرد به اشتباهات خود پی‌ببرند. ما این توهم احمقانه را پیشتر هم شنیده‌ایم. هنگامی که تانک‌های نازی‌ها در سال 1939 وارد لهستان می‌شدند، یک سناتور امریکایی اعلام کرد: «خدایا، اگر می‌شد با هیتلر صحبت می‌کردم، از همه این مسائل می‌شد اجتناب کرد.» ما تعهد داریم این تصورات را با نام واقعی آنها خطاب کنیم: رضایت قلابی ناشی از باج‌دهی، که تاریخ بارها بی‌اعتبار بودن آن را ثابت کرده است.»

امریکا مدت 20 سال با دشمنان خود گفتگو کرده و کوشیده است مناقشات بزرگی را که با آنها مواجه بوده، از طریق مذاکره حل کند. اوباما در این زمینه می‌خواهد به سیاست خارجی سنتی و مصلحت‌طلبانه‌تر بازگردد. این بوش است که طرف تندر و است و از قاعده سنت دیپلماتیک امریکا بریده است. او برای آسیب زدن به روابط بین‌المللی ما باید محاکمه شود و حساب پس بدهد. اما در عوض می‌کوشد رقیبت دموکرات خود را با برچسب ضعف و شکست گرایی تحت تاثیر قرار دهد.

بوش در این سخنرانی ثابت می‌کند هیچ چیزی درباره خاورمیانه نمی‌فهمد. او قطعا اسلام را درک نمی‌کند. او به تمام اسلام از دریچه حقیر تروریسم نگاه می‌کند. مساله از نظر او مبارزه‌جویی علیه بدی، خدا و شیطان است. هیچ ظرافت و نکته بینی در او وجود ندارد. دیدگاه‌ها و عقاید او ناامیدکننده و بی‌فایده است.

این زشت و تکاندهنده است که یک رئیس جمهوری امریکا در توصیف سیاست یک رقیب هنگام سخنرانی در پارلمان یک ملت بیگانه از واژه «باج خواهی» استفاده کند. دموکرات‌ها به درستی با خشم شدید نسبت به این بی‌احترامی و اهانت واکنش نشان داده‌اند.

به نظر می‌رسد هنگامی که پای سنت‌های امریکایی به میان می‌آمد، جورج بوش راضی است نقش سامسون را بازی کند و برای نابود کردن همه آن چیزهایی که خود دوست ندارد، ستون‌های معبد را نابود کند. آنچه را که او فراموش می‌کند  این است که سامسون نه فقط دشمن را کشت بلکه خود را نیز به کشتن داد.

دوره ریاست جمهوری تمام نشدنی و خود ویرانگر جورج بوش تا لحظه آخر خصوصیات  زیانبار خود را حفظ می‌کند. او اگر بتواند دشمن سیاسی خود را نابود کند، آماده است تا دیوارها را روی سر خود نیز خراب کند و به این ترتیب به یکی از شرم‌آور دوره‌های ریاست جمهوری امریکا پایان دهد. 


ریچارد سیلورستاین - گاردین
ترجمه: علی کسمایی


newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها