برای المپیک آماده می‌شوم

به گزارش ایسنا ، حسین رضازاده بدون اغراق یکی از ستاره‌های ورزش دنیا و یکی از پرافتخارترین‌های تاریخ ورزش ایران محسوب می‌شود که از ابتدای حضور خود در ورزش قهرمانی سکوهای افتخار را یکی پس از دیگری کسب کرده است.

او در بازی‌های آسیایی سال 1998 در بانکوک به مدال برنز رسید. در مسابقه‌های جهانی سال 1999 در یونان، عنوان سوم جهان را کسب کرد. در بازی‌های المپیک 2000 سیدنی مدال طلا را از چنگ رقیبان ربود. در سال 2001 مصدوم شد و در هیچ مسابقه‌ای شرکت نکرد، اما دوباره در سال 2002 و در مسابقه‌های جهانی ورشوی لهستان نخستین عنوان قهرمانی جهانش را کسب کرد. البته در این سال قهرمان بازی‌های آسیایی بوسان کره جنوبی هم شد.

وی در سال 2003 در مسابقه‌های قهرمانی آسیا باز هم رکورد جهان را شکست و در همان سال در مسابقه‌های جهانی ونکوور کانادا قهرمان شد. رضازاده سال 2004 را هم با کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک به پایان رساند. سال 2005 هم برای او عنوان قهرمانی جهان در دوحه‌ قطر را در برداشت. در سال 2006 در دومینیکن قهرمان جهان شد و در دوحه قهرمان بازی‌های آسیایی و از آن پس تاکنون در هیچ یک از رقابت‌های معتبر بین‌المللی شرکت نکرده است.

با نگاهی به این کارنامه‌ رضازاده می‌توان به افتخار آفرینی‌های او در سال‌های متمادی پی برد اما، نکته‌ای که اکنون علاقه‌مندان به او را نگران کرده این است که آیا «حسین» توانایی کسب سومین قهرمانی المپیک را دارد؟ آیا او می‌تواند با این کار خود را در تاریخ ورزش دنیا جاودانه کند؟ آیا این که قوی‌ترین مرد جهان در مسابقه‌های جهانی سال 2007 و مسابقه‌های قهرمانی آسیای 2008 شرکت نکرده،‌ نگران کننده نیست؟ در این روزها وضعیت حسین چگونه است؟ آیا رضازاده همان رضازاده قبلی است که همه در انتظار فریادهای «یا ابوالفضل» او هستند؟ شاید این موارد سوالاتی باشد که این روزها در اذهان بسیاری از علاقه‌مندان به قوی‌ترین مرد جهان وجود داشته باشد اما، در این میان کادرفنی تیم ملی اعتقاد دارد که وضعیت «رضازاده» خوب است و او طبق برنامه پیش می‌رود و به بازی‌های المپیک پکن هم می‌رسد. حتی اعضای کادرفنی هنوز هم نخستین شانس کسب مدال در بازی‌ها را حسین رضازاده می‌دانند.

قوی‌ترین مرد جهان، قهرمان دو دوره‌ المپیک و پنج دوره‌ جهان و رکورددار دسته فوق سنگین جهان و المپیک در فاصله 94 روز به رقابتش در بازی‌های المپیک پکن ، گفت: من هنوز هم تاکید می‌کنم که وضعیت تمرین‌هایم خوب است. حدود سه ماه تا رقابت باقی است و در همه‌ی این روزها من تمرین خواهم کرد.

وی ادامه داد: قبول دارم که نسبت به من نگرانی هست. خب من دارنده دو مدال طلای دو دوره‌ پیشین این بازی‌ها هستم. همه چشم‌ها به من است و انتظار دارند. نه تنها مردم ایران، بلکه بسیاری از مردم جهان هم این وضعیت را دارند.

رضازاده با بیان اینکه مردم از روی عشق و علاقه‌شان درخواست کسب مدال طلا از من می‌کنند، ادامه داد: مردم قهرمان ملی‌شان را دوست دارند. برای همین می‌گویند باید طلا بگیرم یا رکورد بشکنم اما، آنها به طور حتم نمی‌دانند که برای رسیدن به قهرمانی باید چه مشقت‌هایی کشید؟ چه کارهایی باید کرد؟ باید از زندگی‌مان دور بمانیم و سختی‌های زیادی بکشیم تا طلا بگیریم. گرفتن مدال طلای المپیکی خیلی سخت است.

وی تصریح کرد: همه‌ کشورها به ویژه ابرقدرت‌های ورزش تلاش می‌کنند تا یکی از مدال‌های قوی‌تر، بالاتر و یا سریع‌تر را کسب کنند. برای این کار سرمایه‌گذاری زیادی می‌کنند اما، ما هم سعی می‌کنیم که عنوان قوی‌ترین که در هشت سال اخیر برای ما بوده، باز هم حفظ شود. مردم بدانند که من هم دوست دارم مدال طلا بگیرم. همه دوست دارند و برای این کار تلاش می‌کنم.

رضازاده درمورد وجود برخی شایعه‌ها درمورد ناآمادگی‌اش، یادآور شد: برخی عادت کرده‌اند که وقتی یکی در حال پیشرفت است، می‌خواهند جلوی او را بگیرند. این عادت بدی است. اولش همه می‌گویند به به، وقتی پیشرفت می‌کنی و چهره می‌شود همه می‌خواهند جلویش را بگیرند. این عادت بدی است. خدا از این کار خوشش نمی‌آید.