بنده با 2 نفر که آنجا حضور داشتند نزدیک شده و گفتیم: خانم فدای سرت حالا خدا را شکر کن که به خودتان آسیبی نرسید حالا تو کیفتان چی بود؟
گفت: 12 هزارتومان پول نقد شناسنامههای شوهرم و خودم و بچههام.
گفتیم: ای خانم این که گریهزاری ندارد 12 هزار تومان که پولی نیست صدقه سرتان خانم با چنان چشم غرهای به ما خیره شد که انگار دزد کیفش ماییم و گفت: ای آقا شما شکمتان سیر است و 12 هزار تومان برایتان پولی نیست ولی برای من و شوهرم پول کمی نیست من با این پول قرار بود لباس عید برای بچههایم بخرم. ما شرمنده شدیم واقعا شرمنده واقعی.
گفتم: خانم شماره تلفن ندارید به همسرت زنگ بزنم بیاید شماها را ببرد.
گفت: دارم ولی میترسم به همسرم اطلاع بدهم شماره پدرم را میدهم زحمت بکشید تماس بگیرید بیاید ما را ببرد، شماره تلفن پدرش را گرفتم.
خلاصه پدرش رسید مقداری دلداری داد و 12هزار تومان به دخترش داد و با هم رفتند و اما من ماندم و این معما که این دزدها، کیفقاپها، کفزنها و .... و... که به نام اراذل و اوباش خوانده میشوند کی هستند که عین قارچ رویش دائمی دارند با این که نیروی انتظامی با نهایت تلاش گردان، گردان این اراذل را میگیرند باز هم لشکر، لشکر اضافه میشوند.
متاسفانه جامعهشناسان ما نیز در مورد این گونه مسائل و راههای درست ریشهیابی و علل پیدایش اراذل تحلیلهای درستی نمیدهند و به بیراهه میروند و یا نظریه جامعهشناسان اروپایی را به صورت شعاری اظهار مینمایند که اصلا با فرهنگ ما همخوانی ندارد. امیدواریم، این مسایل هر چه زودتر برطرف شود.
حسین جلیلی