نام این آلبوم «از سنگ تا الماس» است و تا این لحظه یکی از جدیدترین کارهای اعضای گروه دستان به حساب میآید. در این آلبوم حسین بهروزینیا به تکنوازی پرداخته و پژمان حدادی هم در برخی از قطعات با نواختن تنبک او را همراهی کرده است.
بهروزینیا سال 1341 به دنیا آمده و از محضر اساتیدی چون رضا وهدانی، منصور ابراهیمی و محمدرضا لطفی بهره برده است. او که تاکنون در آلبومهای مختلفی حضور داشته در گروههایی چون مولانا و عارف هم به همنوازی با سایر نوازندگان پرداخته است.
پیشنهاد بعدی ما هم کماکان یک کار موسیقی سنتی است تا پاک علاقهمندان سایر موسیقیها را از خودمان ناامید کنیم. این آلبوم «تار، کمانچه و نقاره» نام دارد که از سوی کارگاه موسیقی موسسه فرهنگی ماهور منتشر شده است.
آلبوم حاضر در برگیرنده 23 قطعه باکلام و بیکلام در دستگاه سهگاه و آوازبیات اصفهان است که در آن عبدالله قربانی تار و محسن قربانی کمانچه و نقاره نواخته است.
در این آلبوم پیش درآمد بیات شیراز، پیش درآمد زابل و قطعه عاشق سایاقی ساخته عبدالله قربانی برداشت بیات شیراز، مایه بیات شیراز و زیربیات شیراز قطعه «نشیب و فراز» با تنظیمی قدیم و جدید ، ترانه قدیمی «سوسپمیشم»، رنگ، «گوشه خیل روان »، «خاوران»، «رنگ و گوشه غزال»، قطعات «مبرقه» و «دلربا»، «برداشت و مایه زابل»، «مویه» و همچنین «رنگ سه گاه » تهیه و ضبط شده است. در بخشی از معرفی عبدالله قربانی که در دفترچه این آلبوم درج شده چنین آمده است: از همان نخستین روزهایی که عبدالله قربانی با تار آشنا شد، دانست که توانایی در کار نوازندگی نیازمند تلاش خستگیناپذیر است از این با پایداری در کار آموختن دریافت که همراه و همدم او ساز «تار» است و همراه با آموزش تا به مقام رهبری ارکستر دست یافت و مجموعه فعالیتهای ابداعی او هم در جایگاه رهبری و هم تکنوازی بااستقبال هرچه تمامتر مواجه شد. پروفسور «کامل احمداف» استاد ردیفهای موسیقی آذربایجان شوروی درباره او میگوید: «من تاکنون صدها شاگرد داشتهام و به همه آنان بیهیچ کاستی آموزش دادهام، اما هیچ یک مانند عبدالله رسالت خود در موسیقی به شیوه صحیح و با احساس قوی و تلاشی پیگیر به انجام نرسانده است.»