افسانه‌های ایرانی‌

تا کی کودکان و نوجوانان ما باید افسانه‌های بیگانه را تماشا کنند. آیا وقت آن نرسیده کودکان ایرانی افسانه‌های ایرانی را در شبکه‌های ملی ببینند؟ من جدا خوشحالم از این که مجموعه افسانه‌های ایرانی در شبکه 2 سیما در حال تولید است. افسانه‌های ایرانی یک مجموعه نمایشی 13 قسمتی است که هر قسمت آن 20 دقیقه و با هدف آشنا کردن نوجوانان با فرهنگ و افسانه‌های فولکلور ایرانی نوشته شده است. قصه‌ها براساس روایات و داستان‌های مناطق و شهرهای مختلف کشورمان طراحی شده و متناسب با خواسته‌های گروه سنی نوجوان تدوین و نوشته شده است.

جدلی، تهیه‌کننده افسانه‌های ایرانی که خود مدت بیست و یک سال برای خردسالان و کودکان برنامه‌های زیادی ساخته است درباره این مجموعه می‌گوید: در هر قصه مجری و تعدادی بازیگر ایفای نقش دارند. در قسمت اول تمام عوامل صحنه و بازیگران به مخاطبان معرفی شده و آنها با فضای خانه قصه‌ها که قرار است هر هفته از آن خانه یک داستان را ببینند آشنا می‌شوند. تمام افراد مثل اعضای یک خانه گردهم آمده‌اند با هدفی مشخص که همان داستان‌گویی است. قصه‌ها از سراسر کشور و استان‌های آن جمع‌آوری شده‌اند. افسانه‌های ترکی، لری، گیلانی، خراسانی، شیرازی و... .

ما در کشوری زندگی می‌کنیم که افسانه‌های فراوانی در سینه مردمش نهفته است و گاه هر کدام از این افسانه‌ها با روایت‌های مختلف در شهرها و ایلات، زبان به زبان می‌گردد و هرچند برای جمع‌آوری این روایت‌ها، کارهایی صورت گرفته و بزرگانی در جمع‌آوری یا استفاده مناسب در قصه‌ها و داستان‌هایشان سود برده‌اند ولی هنوز در این مورد، سعی کافی نشده است و تلاش دست‌اندرکاران این مجموعه را باید به فال نیک گرفت. تهیه‌کننده افسانه‌های ایرانی می‌گوید: یکی از افسانه‌ها مربوط به استان کرمانشاه است به نام کچل کلاغ پران که مجری با لهجه کرمانشاهی قصه را آغاز می‌کند و دیگری قصه‌ای است از خطه خراسان به نام بز جینگیله پا یا همان بزبزقندی با روایت و شمایل و شکل خراسانی.

در داستانی دیگر «قصه بز جناب خیاط» و روایتی است از منطقه کازرون استان فارس. قصه شاه عباس است در لباس درویشی. قصه‌ای دیگر از مرحوم صبحی مهتدی است و روایتی فراهانی به نام رویای خرس. داستان‌های دیگر شامل قصه دیده‌بان و پسران، تلفیقی از روایت محمود و ایاز با روایت توسی، تاشلی زیرک براساس یک داستان ترکمنی، چوپان و کدبانو براساس روایت مازندرانی، قصه لجباز به روایت صبحی مهتدی، قصه نمکی به روایت اشکوری استان گیلان، خرس زورگو براساس روایت چهارمحال و بختیاری. گنجشک و پیرزن براساس روایت اندیمشک با گویش لری و گنجشک گرسنه براساس قصه‌ای از بویراحمد و...

داستان‌های افسانه‌ای با لباس و صحنه متناسب با متن قصه، طراحی و اجرا می‌شوند و حضور نوجوانان در هر قصه مورد توجه و ضرورت است.

در هر قصه پیام‌های اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی که برخاسته از آداب و سنت‌های ایرانی  اسلامی کشورمان است به نوجوانان ارائه می‌شود.

من امیدوارم تیم مجموعه نمایشی افسانه‌های ایرانی (تهیه‌کننده و طراح: سهیلا جلالی، کارگردان: ساسان امیرپور، کارگردان هنری: حسن دادشکر و نویسنده: محمدرحمانیان)‌ به خوبی این کار را به سرانجام رسانند چرا که بشر پیوسته با قصه سر و کار دارد و آن را کلید گنجینه رازها و رمزهای کهن می‌‌داند و به قول استاد انجوی شیرازی: آدمی قصه را دوست دارد. با قصه زیسته و می‌زید و خواهد زیست.

معصومه پارسا مهر