حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
مصرف صحیح
این داروها را میتوان همراه یا بدون غذا با شکم خالی مصرف کرد. معمولا روزی یک یا دو نوبت تجویز میشود. مقدار تجویزی بسته به شکلهای دارویی (که قدرتهای متفاوتی دارند) و علت مصرف فرق میکند. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. درمان با این گروه دارویی معمولا حدود 8 هفته ادامه مییابد، اگرچه علائم شما ممکن است پس از یک یا دو هفته رفع شود. حتی در صورت احساس بهبودی نیز مصرف دارو را ادامه دهید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید مصرف کنید. اگر تقریبا موقع نوبت بعدی فرا رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارویی معمولتان بازگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید. توجه داشته باشید این دارو در شیر مادر نفوذ میکند اما به مقدار طبیعی بیضرر است. ولی بیضرر بودن این دارو برای دوران حاملگی هنوز قطعی نیست.
عوارض جانبی
شایعترین عارضهای که این دارو برای فرد مصرفکننده دارد سردرد و در بعضی مواقع سرگیجه است. علاوه بر این تهوع، استفراغ و یبوست هم در پارهای از افراد مشاهده شده که بیمار باید با مشاهده هرگونه از این علائم سریعا موضوع را به پزشک معالج خود اطلاع دهد. اغتشاش شعور(برگشتپذیر)، اختلالات خونی، خستگی یا ضعف غیرعادی، ضربان آهسته، سریع و نامنظم قلب (بویژه با تزریق وریدی مقادیر زیاد دارو)، اسهال، بثورات جلدی، تورم پستانها در زنان و مردان، خوابآلودگی، آسیب برگشتپذیر کبد یا کلیه نیز با مصرف این دارو گزارش شده است.
سر خود مصرف نکنید
یکی از مهمترین نکاتی که در مصرف این گروه داروها باید به آن توجه داشت و متاسفانه اکثر بیمارانی که خودسرانه اقدام به مصرف آن میکنند از آن غافلند این است که این دارو به دلیل بهبود پوشش داخلی معده موجب میشود که سرطان معده از نظر پنهان بماند و زمانی بیمار متوجه شود که این سرطان که بسیار رشدش تهاجمی است از مرحله درمان خارج شده باشد از این رو هرگز این دارو را بدون تجویز و مشاوره پزشک مصرف نکنید.
تداخل دارویی
این گروه دارویی بخصوص سایمتیدین بر کار برخی آنزیمهای کبد که عمل تجزیه بسیاری از داروها را بر عهده دارد، تأثیر میگذارد. بنابراین اگر بیمار داروهای دیگری نیز مصرف میکند باید دقت لازم بعمل آید.
این داروها میتوانند مقدار بنزودیازپینها (دیازپام، لورازپام، اگزازپام و... )، داروهای قلبی یا پرفشاری خون (نیفدیپین، متوپرولول، پروکاینامید)، ضدتشنجها (فنیتوئین)، داروهای آسم (تئوفیلین/آمینوفیلین) و ضد انعقادهای خوراکی را در خون افزایش دهد و خطر عوارض جانبی را بالا ببرد. در برخی موارد مانند داروهای ضد انعقاد خون و ضد تشنج لازم است مقدار داروها نیز تنظیم شود. مصرف داروهای دیگر، به ویژه کتوکونازول (یک داروی ضدقارچ) و داروهای ضددیابت (داروهایی که قند خون را پایین میآورند) نیز باید با نظر پزشک مصرف شود.
چند توصیه
بهتر است این دارو با هر وعده غذا و قبل از خواب مصرف شود.
کشیدن سیگار موجب کاهش اثر این دارو میشود. سیگار را ترک کنید یا حداقل بعد از آخرین نوبت مصرف دارو تا پایان روز سیگار نکشید.
این گروه دارویی را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید. (در این شرایط دارو فاسد میشود.)
در صورت بروز بثورات جلدی، خسخس سینه، تنگی نفس، احساس فشار در قفسه سینه، گیجی، ضربان قلب تند یا کند، گلودرد، کبودی یا خونریزی غیرعادی دارو را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....