علیزادههای موسیقی
حسین علیزاده به دلیل ساخت نینوا یا ترکمن، شورانگیز، راز نو و... علیزاده شده است؛ هرچند که هر یک از این آثار به تنهایی برای علیزاده شدن هر نوازندهای کافی است. علیزاده پیش از آنکه آهنگسازی توانا و نوازندهای مطرح باشد، هنرمندی ریشهدار و منطقی است، بلندپروازی و رندیهای برخورنده ندارد، رفتار، گفتار و منش او با اهدافش که همانا رسالت اصلی هنر و فرهنگ است در تضاد نیست، دروغ نمیگوید، شانتاژ نمیکند، برای رسیدن به مقاصد دنیوی دائم تغییر مسیر نمیدهد و آیین و مسلکاش را هرگز در بوق نکرده و نمیکند. حسین علیزاده بیشتر با ساز خود سخن میگوید. او با آثارش میرود و میماند. با مخاطبانش روراست و صادق است و با کارش، سکوتش، سخنش و عملکردش به آنها احترام میگذارد. او حتی از روی صداقت و صافی، خود را تافتهای جدا بافته نمیانگارد و به اصطلاح، بزرگ شدن خود و همدورهایهایش را مدیون زمانه و شرایط اجتماعی دهه 50 میداند و میگوید: «ما مدیون آن شرایط استثنایی هستیم.» بارها اذعان داشته که چه بسا هنرمندان جوان و نوجویانی که به مراتب از ما بهتر مینوازند و زیباتر میاندیشند، اما مجال بروز و ظهور نمییابند، چرا که زمانه تغییر یافته و بسترهای مناسب از میان رفته و شرایط بسیار سختتر و دشوارتر از گذشته شده است.
حسین علیزاده در مصاحبههای خود همواره بر گستره دید و بینش هنرمندان و موسیقیدانان با حساسیت تمام سخن گفته و انگشت تاکید بر وسعت آنها نهاده است. این معلم بیادعا میگوید هنرجوی موسیقی برای اینکه تکبعدی بار نیاید با مطالعه مستمر و استفاده از آثار هنری دیگر شاخهها باید به جهانبینی و بینشی راهگشا برسد تا بتواند شایسته دستیابی به جایگاه جلیل و منیع هنرمند باشد، (او با هرگونه پیشوند و پسوندی هم برای هنرمند مخالف است و اعتقاد دارد که همه صفت های خوب در واژه هنرمند مستتر است.)علیزاده در این مسیر هرگز عالم بیعمل نبوده و برخلاف آنها که با نعل وارونه هنرجویان را خام کرده و با نشان دادن سراب، تشنگان را در برهوت بیانتها به دنبال خود میکشند، با روشی شفاف عمل میکند و با عملکرد خود نشان داده که حتی گام زدن در مسیر غیرمتعارف هنری نیز نیازمند مرام، خطرپذیری و صداقت است.علیزاده به دور از ژستهای روشنفکرمآبانه با واقعبینی و به دور از افراط و تفریط و تعارف آنچه را که به نظرش به نفع جامعه هنری است، میگوید؛ حتی اگر این گفتهها به ضرر شخصی باشد که دوست دیرینهاش به شمار میآید. سخنان او درباره خانه موسیقی و اتفاقات اخیر مصداقی است برای ادعا. عرصه موسیقی ما بیش از هرچیز محتاج شخصیتهای صادق، واقعبین و استوار است. نیازمند علیزادههایی که در گذشتههای نهچندان دور بیشمار بودند.
گفت و گو
