در انسداد نسبی، گاز روده و مواد داخل آن تا حدودی از مجرای داخل روده عبور میکنند و به همین دلیل تشخیص و تمایز علل مختلف آن برای پزشکان دشوارتر میشود. در انسداد کامل روده که میتواند ناگهانی یا تدریجی باشد، بیمار وضعیت بدی پیدا کرده و تهوع و استفراغ توام با بزرگشدن شکم بهطور بارز وجود دارد. علائم دیگر انسداد روده وابسته به محل انسداد میباشد.
از آنجاییکه روده بهصورت یک لوله است، مسدود شدن آن یا به دلیل وجود ضایعه در داخل آن بهوجود آمده یا اینکه از بیرون فشار به روده وارد میشود تا انسداد اتفاق بیفتد. از علل داخل رودهای میتوان به موارد ذیل اشاره کرد: 1 مواد مدفوعی تجمعیافته در داخل روده نوزادان تازه متولد شده 2 توی همررفتگی روده در شیرخواران 3 افتادن سنگ درشت کیسه صفرا در داخل روده 4 تجمع مدفوع یا کرمها در روده 5 مقعد سورخ نشده در نوزادان 6 تنگی مادرزادی روده 7 دوتایی بودن روده 8 دیورتیکول مکمل 9 التهاب دیورتیکول 10 التهاب مزمن روده 11 تومورهای بدخیم روده.
برخی از ضایعات با فشار آوردن به روده باعث انسداد میشوند که میتوان به موارد ذیل اشاره کرد: 1 تنگیهای ناشی از نوارهای چسبندگی یا خمشدن روده در اثر چسبندگی 2 فتقها 3 تودههای خارجی مثل پانکراس حلقوی، آبسههای داخل شکم و سرطانها و تودههای داخل شکمی خارج از روده. البته نوع دیگری از انسداد روده وجود دارد که آن را انسداد کاذب میگویند. در انسداد کاذب حرکات روده کند شده و عبور مواد مختل شده و علائم انسداد روده پدیدار میشود. چهار علامت اصلی انسداد روده عبارتند از: درد پیچشی شکم، استفراغ، عدم دفع گاز و مدفوع و اتساع شکم. پزشکان خانواده به محض مشکوک شدن به انسداد روده، بایستی بیمار را به بیمارستان ارجاع دهند. اقدامات تشخیصی برای پیبردن به علت انسداد روده انجام میشود و به محض تشخیص، اقدام درمانی اصلی صورت میگیرد.