گام‌های کوچک، نتایج بزرگ‌

 یخچال‌های شمالی در حال آب شدن هستند. محلی که روزگاری از یخ سفیدپوش بود به صحرا تبدیل شده و گویی عصر برف‌های کلیمانجارو روبه پایان است. چنین وضعیتی این فکر را به وجود می‌آورد که در برابر تغییری به این بزرگی که تمام حیات یک سیاره را تحت تاثیر خود قرار داده است چه می‌توان کرد؟ اگر این داستان، داستانی واقعی است آیا کاری از دست من و شما برمی‌آید یا این که ما باید بنشینیم و منتظر قدم‌های بزرگ سیاستمداران و صاحبان صنایع باشیم. واقعیت این است که اگرچه مبارزه با چنین پدیده جهانی که کل سیاره ما را تحت تاثیر قرار داده است، عزمی جهانی می‌طلبد، اما اگر به انتظار کارهای معجزه‌آسا بمانیم هیچ گامی برداشته نمی‌شود.
اتفاقا در این مورد اقدامات کوچک و گام‌های کوتاهی که تک‌تک من و شما می‌توانیم برداریم، فوق‌العاده تاثیرگذار خواهد بود. شاید تصور کنید من چه تاثیری خواهم داشت؟ اگر مثلا من به جای ماشین با دوچرخه سر کار بروم مگر چقدر تولید گازهای گلخانه‌ای کاهش می‌یابد؟ شاید حق با شما باشد، اما تصور کنید تنها یک‌درصد مردم سیاره ما تصمیم بگیرند به جای ماشین شخصی خود از دوچرخه استفاده کنند در این صورت نزدیک به 60 میلیون سفر روزانه با خودرو کاهش پیدا خواهد کرد. حال اگر تصور کنید برای هر یک از این سفر‌ها تنها 3 لیتر بنزین سوزانده شود، دراین‌صورت بر اثر این حجم کاهش سفرها از ورود مقداری در حدود 410 میلیون کیلوگرم دی‌اکسید‌کربن به جو زمین جلوگیری خواهد شد.

این تنها با حذف یک سفر کوتاه صورت می‌گیرد، در حالی‌که راه‌های فراوانی برای کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای وجود دارد که من و شما که شهروندان عادی هستیم می‌توانیم در آن نقش ایفا کنیم، در این ستون و در شماره‌های آتی به برخی از این روش‌ها اشاره خواهیم کرد، فقط فراموش نکنیم که زمین، تنها قرارگاه مسکونی ما در سراسر عالم است که اگر از دست رود جایی برای زندگی نداریم.