پزشک خانواده
سندروم لیگن باره یک بیماری اعصاب محیطی است که خود ایمن میباشد و اغلب به دنبال عفونت (تنفسی یا گوارشی) و بویژه با باکتری کمپیلو باکتر ژژونی به وجود میآید. علائم بیماری به صورت ذیل است: 1 بد راه رفتن و تلوتلو خوردن 2 شل شدن بدن 3 ضعف عضلانی 4 گزگز دستها و پاها 5 افزایش و کاهش فشار خون 6 پرضربانی قلب 7 بیاختیاری ادراری 8 احتباس مدفوع 9 نارسایی تنفسی 10 از بین رفتن یاکاهش رفلکس زانو. با توجه به خطر ایست تنفسی بیمار بایستی احتیاطا در بخش ICU بیمارستان تحت مراقبت قرار گیرد. بیماری ابتدا از پاها شروع شده و به سمت قسمتهای بالای بدن توسعه پیدا میکند. سندروم لیگن باره ممکن است خود به خود بهبود یابد. 75 درصد بیماران در عرض یک تا 12 ماه به فعالیت عادی خود برمیگردند. 20 درصد بیماران برای همیشه درجاتی از ضعف عضلانی را در پاها خواهند داشت و 5 درصد بیماران نیز ممکن است با مرگ دست و پنجه نرم کنند.
بیماران بایستی در بیمارستان بستری شده و آزمایش از مایع مغزی نخاعی صورت گرفته و NCV از اندامها صورت گیرد. درمان این بیماران حمایتی و مراقبتی بوده و در مواردی تعویض پلاسمای خون و نیز تزریق ایمونوگلوبولین وریدی میتواند مفید باشد.
فرزند این مادر گرامی به احتمال زیاد مبتلا به سندروم لیگن باره شده و انشاءالله بعد از مدتی بستری شدن در بیمارستان، مرخص شده و بهبودی پیدا خواهند کرد.
گفت و گو
