حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اولی، تصویر دریاچه آرامی بود که کوههای عظیم و آسمان آبی را در خود منعکس کرده بود. در جای جایش میشد ابرهای کوچک و سفید را دید و اگر دقیق نگاه میکردند، در گوشه چپ دریاچه، خانه کوچکی قرار داشت، پنجرهاش باز بود، دود از دودکش آن بلند شده بود و نشان میداد شام گرمی آماده است.
تصویر دوم کوهها را نمایش میداد، اما کوههای ناهموار بود و قلهها تیز و دندانهای بود. آسمان بالای کوهها به طور بیرحمانهای تاریک بود و ابرها آبستن بارش تگرگ و باران سیلآسا بود. این تابلو اصلا با تابلوهای دیگری که برای مسابقه فرستاده بودند هماهنگی نداشت. اما وقتی فردی با دقت به تابلو نگاه میکرد، در بریدگی صخرهای شوم جوجه پرندهای را میدید. آنجا در میان غرش وحشی طوفان، جوجه گنجشکی آرام نشسته بود. فرد اندیشمند اطرافیان را جمع کرد و اعلام کرد که برنده جایزه بهترین تصویر آرامش، تابلوی دوم است و چنین توضیح داد:
آرامش چیزی نیست که در مکانی بیسروصدا، بیمشکل، بیکار سخت یافت میشود، چیزی است که میگذارد در میان شرایط سخت آرامش در قلب ما حفظ شود. این تنها معنای حقیقی آرامش است.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....