من صاحب رئال مادرید ایران بودم‌

آقای جوان نوع نگاه شما به مجموعه‌هایی که ساختید خیلی خاص است، بخصوص لحظات و موقعیت‌های طنز آنها، خودتان این نوع نگاه را می‌پسندید؟

وقتی از شما برای همکاری دعوت می‌شود چه در مقام کارگردان چه بازیگر، گاهی با خواندن فیلمنامه متوجه می‌شوید نویسنده آنقدر خوب به همه جنبه‌های نقش پرداخته که کافی است آنها را درست کنار هم بچینید تا تبدیل به یک اجرای خوب شود. البته افزودن خلاقیت، تجربه و ویژگی‌های خاص فردی می‌تواند به ترکیب مناسب هویت بصری و مفهومی منجر و برای مخاطب به یاد ماندنی شود.

بازیگران زیادی هم در کارتان حضور داشتند از قدیمی‌ها مثل آقایان رشیدی و پورصمیمی و خانم معصومی تا بازیگرانی مثل کوروش تهامی و آتنه فقیه‌نصیری یا فقیه سلطانی.

من تیم رئال مادرید بازیگران ایرانی را در این مجموعه در اختیار داشته‌ام و اگر گل نمی‌زدند، تنها مقصر ماجرا من بودم. همه بازیگران این مجموعه سابقه‌های درخشان دارند، ولی هیچ کدام بازیگری خود را به رخ دیگری نمی‌کشد. حتی غلو شده‌ترین بازی‌های این مجموعه هم قصد به رخ کشیدن ندارد. فکر می‌کنم بی‌ادعایی ما نشان از هوشمندی است که مسحور هیچ چیز نشدیم.

شنیدیم قصد دارید دومین فیلمتان را هم همین روزها کلید بزنید؟

هم‌اکنون دو سناریو سینمایی با حمید گرشاسبی برای ساخت در سال 87 آماده دارم که البته یکی از آنها یک فیلم کاملا طنز و کمدی است و اما فیلمنامه دیگر فضای خانوادگی و جدی‌تری دارد. هیچ کدام از این سناریوها در حال حاضر برای ساخت برایم ارجحیت ندارد.

در همین ژانر طنز است؟

 ممکن است فیلم سینمایی بعدی من در هر ژانری ساخته شود، صرفا قرار نیست که حتما کار طنز بکنم. اما به هر حال در سال 87 دومین فیلم خود را به تهیه‌کنندگی مجید اوجی کلید می‌زنم و چون به اکران فیلم معتقدم، کار خود را برای حضور در جشنواره نگه نمی‌دارم. زیرا ترجیح می‌دهم فیلم در زمان خود به نمایش عمومی درآید.