ورزش ایران اگر میخواهد در المپیک 2008 پکن به نتیجهای آبرومند و قابل قبول دست یابد، نباید از وضعیت سرمایهها و قهرمانانش غافل باشد؛ قهرمانانی که روحی لطیف و شکننده دارند و ممکن است خدایناکرده با یک بحران روحی و خدشه وارد شدن به باورها و انگیزههای قهرمانیشان، چندین ماه تلاش و کوشندگیشان در راه حضور در پکن 2008 باد هوا شود.
کد خبر: ۱۶۸۷۰۴
براستی وقتی میشنویم که 2 بوکسور المپیکی ایران، اوضاع و احوال مناسبی ندارند و از بیکاری و کمتوجهیها نسبت به خود گلهمند و دلخور هستند، متاسف میشویم از این که چرا باید مسوولان امر و بویژه کمیته ملی المپیک، دغدغه خاطری از بابت وضعیت قهرمانان و ورزشکاران المپیکی نداشته باشند و صرفا همه چیز را از ناحیه فدراسیونها دنبال کنند.
بدیهی است امروز اگر دو قهرمان راه یافته به المپیک از بیتوجهیها نسبت به خود دل پری دارند، باید پای صحبتهایشان بنشینیم و در حد بضاعت تلاش کنیم که دغدغههای ذهنیشان در راه حفظ آمادگی و بهتر شدن، کم و کمتر شود.
اشتباه است اگر صرفا خواسته شود همه چیز از دریچه آمادگیهای جسمی و فنی مورد توجه قرار گیرد و عوامل روحی و زمینههای انگیزشی قهرمانان نادیده گرفته شود. شاید امروز این امکان فراهم نباشد که از هر حیث به نیازهای قهرمانان برجسته و نخبه کشور پاسخ داده شود؛ اما حداقل میتوان با آنان همراهی کرد و بخشی از خواستههایشان را پاسخ گفت.
این که در مراسم تجلیل از قهرمانان ورزش کرمانشاه به قهرمانی چون علی مظاهری تنها 200 هزار تومان پرداخت میشود، بیتوجهی به یک سال تلاش و کوشندگی در راه کسب سهمیه المپیک پکن از سوی این قهرمان است و چه خوب بود که مسوولان امر تنها به تشویق معنوی و اهدای یک شاخه گل بسنده میکردند تا قهرمان شهرشان را مغموم و دلزده نسازند یا برازنده ورزش قهرمانی ما نیست که این همه نیاز و تمنای مرتضی سپهوند را در راه شاغل شدن به منظور پاسخگویی به دغدغههای زندگی بشنود و به روی مبارک نیاورد.
به هر حال باید قهرمانان را دریافت تا با رویکردی همهجانبهنگر و توجه به تمام زوایای زندگی آنان، سرمایههای امروز ورزش در راه حضور در المپیک، هر روز پرنشاطتر و باانگیزهتر، تمریناتشان را پی گرفته و در مسیر سربلندی گام بردارند. این مسوولیت چیزی است که پاسخگویی به آنها را از مسوولان ورزش انتظار داریم.