پخش آثار مستند همچنان ادامه یابد

حسن نقاشی، مستندساز جوانی که تاکنون آثاری چون زروان، مشی و مشیانه، درخت پارسیک و سوشیوس را ساخته و توانسته جوایز متعدد داخلی و خارجی به دست آورد، با توضیح این که تلویزیون در ایام نوروز فیلم‌های خوبی در حوزه مستند پخش کرده است، می‌گوید: فیلم‌هایی که برای پخش از برنامه مستند چهار انتخاب شد خیلی خوب بود، به گونه‌ای که بچه‌های مستندساز از طریق پیامک به یکدیگر خبر می‌دادند که این فیلم‌ها را ببینند.
نکته دیگری که برایم خیلی جالب بود این که من از این طریق با فیلم‌ها و کارگردان‌هایی آشنا شدم که تنها از آنها چیزی خوانده یا شنیده بودم. اتفاقی که افتاده و خیلی فرخنده است این است که سیمای مستند مثل جشنواره فیلم‌های سینمایی در نوروز توانست هویت مستقل پیدا کند و مخاطب خودش را هم داشت.

با وجود این حسن نقاشی به نکته ای اشاره می‌کند که شاید سوال بسیاری از مستندسازان دیگر هم باشد. او می‌گوید: «ما در طول سال در برنامه‌های مستند و خصوصا «مستند چهار» مدام فیلم‌های مستند خارجی می‌بینیم، در حالی که این توقع هست که آثار ایرانی هم در کنار آثار خارجی امکان پخش پیدا کنند.»

بسیاری از علاقه‌مندان فیلم مستند انتظار دارند تلویزیون در طول سال هم به آثار مستند توجه داشته باشد و آنها را برای پخش در زمان‌های مناسب در نظر بگیرد.

پناه بر خدا رضایی، سازنده آثاری چون نخل‌ها ایستاده می‌میرند، تصنیف زندگی، کهن روز و جواب زمین جنبه آموزشی فیلم مستند را بسیار زیاد می‌داند و می‌گوید: وقتی انواع فیلم مستند از تلویزیون پخش شود، مخاطب با شکل دیگری از روایت آشنا شده و همین باعث می‌شود توقعش از آثار ایرانی بالا رود. وقتی مخاطب فیلم متفاوت ببیند، همه چیز برای بسترسازی و رشد فرهنگی او آماده می‌شود.

این کارگردان جوان آثار پخش شده مستند در ایام نوروز را آثار قابل اعتنایی عنوان می‌کند. بیژن زمان‌پیرا، کارگردان آثاری مثل پنجره‌ای رو به آفتاب، آب را گل نکنیم و طلای سفید هم از تجربه‌اش در دیدن فیلم مستند از تلویزیون در ایام عید می‌گوید: «من فیلم‌های مستند را با افرادی که حتی اهل سینما نبودند دیدم و تعجب کردم وقتی می‌دیدم آنها با اشتیاق فیلم‌های مستند را دنبال می‌کنند. او در ادامه می‌گوید: من فیلم‌هایی را که در این ایام از برنامه مستند چهار پخش شد دیدم و بعضی از آنها را هم خیلی دوست دارم. اما بیشتر دوست دارم این حرکت یعنی پخش آثار مستند تنها محدود به ایام نوروز نشود و در طول سال هم شاهد پخش این‌گونه آثار از تلویزیون باشیم.

شبکه چهار سیما به خاطر تعریف سازمانی‌اش توجه بیشتری به آثار مستند داشت و برنامه‌های مختلفی با محوریت مستند پخش کرد، اما ظاهرا برنامه مستند 4 این شبکه است که توانست مخاطبان بیشتری به خود جلب کند.

رودخانه کنگو، مورچه‌های قرمز، یوهان کرایف، به آنها بگو تو که هستی، آتش‌های کویت و ... بعضی از فیلم‌هایی بودند که از این برنامه پخش شدند.

مانی میرصادقی که مدت‌ها پیش مستند جذاب جنوبگان را از او دیده بودیم، در این باره به ما می‌گوید: به نظر من پرداختن به مستند به هر شکلی یک کار خوب است. خصوصا در ایام نوروز که تعداد مخاطبان شبکه‌های تلویزیون به مراتب بیشتر است.

البته باید به نکته دیگری هم توجه داشت و آن هم زمان پخش این برنامه‌هاست که باید در زمان‌های بهتری صورت گیرد.

با همه اینها باید گفت تلویزیون بیش از این‌ها می‌تواند مستندسازان داخلی را همراهی کند و با اتفاقاتی که افتاده پیداست که می‌کوشد امکانی مهیا کند تا مستندسازان بیشتری رابا خود همراه سازد.

شاید امسال همان سال گمشده مستندسازان وطنی باشد. کسی چه می‌داند؟