تو ‌‌انسان ‌‌هستی‌

دلیل قائل شدن تفاوت‌

وقتی که یک رایانه دستوری را بگیرد و‌ آن را انجام دهد، مگر برای آن تفاوتی هم دارد که این دستور مستقیما از جانب یک انسان بوده یا یک ماشین دیگر و حتی یک روبات نرم‌افزاری؟ اما دلایل بسیاری وجود دارد که ما را مجبور می‌‌کنند که با تدابیر خاصی این تشخیص را برای سرویس‌دهنده خود ممکن بسازیم.

به عنوان مثال فرض کنید یک سایت روی یک رایانه سرویس‌دهنده با قدرت و توان محدود وجود دارد. برای یک سرویس‌دهندهemail  محدودیت می‌توانداز جنس ظرفیت باشد. به عبارت دیگر، هر سایت یا سرویس با توجه به وضعیت و تخمین مخاطبان خود در آینده نزدیک اقدام به صرف هزینه می‌کند تا بتواند به نیاز کاربران پاسخ بگوید. مثلا یک سرویس‌دهندهemail   با تخمین این که در مدت زمان معین، چند کاربر پیدا خواهد کرد، امکانات و فضایی را در اختیار سرویس خود قرار می‌دهد. ضمن این که کارکرد سرویس‌دهنده را زیرنظر دارند که در صورت احساس ضعف در سیستم به رفع آن برای آینده تلاش کنند یا اگر تعداد ثبت‌نام‌ها روند رو به رشدی دارد، برای افزایش ظرفیت سرویس‌دهنده اقدام کنند.

حال اگر شخصی نرم‌افزاری تهیه کند که بتواند در مدت زمان کوتاهی، مثلا با 10 هزار نام جعلی ثبت‌نام کند، کل ظرفیتی را که ممکن است یک سرویس‌دهنده برای یک مدت زمان معقول در نظر گرفته است. در مدت‌کوتاهی اشغال کرده و به این ترتیب سیستم سرویس‌دهنده را مختل کند. پس اگر راهی وجود داشته باشد که بتوان این مساله را کنترل کرد و عمل یک انسان از یک نرم‌افزار را تشخیص داد، در حقیقت راه‌حل مساله نیز پیدا شده است.

استفاده از تفاوت انسان و رایانه‌

بزرگ‌ترین تفاوت انسان و رایانه‌، هوشمندی انسان و سرعت تشخیص انسان در برخی مسائل است. بنابراین یکی از فناوری‌‌هایی که در این زمینه به کار گرفته شد بهCAPTCHA   معروف است. حتما شما هم در موقع ثبت نام در برخی از سایت‌ها با این مساله مواجه شده‌اید که در بخشی از فرم ثبت‌نام، از شما می‌خواهند که متنی را که در یک عکس مشاهده می‌کنید تایپ کنید.

معمولا این عکس‌ها، ‌حروف الفبا را به شکل به هم ریخته و تغییر شکل یافته نشان می‌دهند که انسان با یک نظر می‌تواند حروف مربوطه را تشخیص دهد. اما برای آن‌که رایانه بتواند این کار را بکند. اولا باید به الگوریتم‌های بسیار پیچیده‌ای مجهز باشد و ثانیا ممکن است زمان بیشتری را مصرف کند. به همین دلیل این راه می‌تواند راهی مطمئن باشد. برخی از سایت‌‌ها برای تولید این‌گونه تصاویر، از یک روش خاص پیروی می‌کنند. بنابراین، در طولانی مدت می‌توان برنامه‌ای نوشت که متن داخل تصاویر تولیدی آن سایت را تشخیص دهد. اما اگر این روش تولید تصویر نیز در مدت زمان‌های کوتاهی تغییر کرده و به روز رسانی شوند کار را برای نفوذ گران بسیار مشکل خواهد ساخت.
برخی از سایت‌ها هم برای تشخیص متن، زمان مشخصی را تعیین می‌کنند. در آن زمان می‌توان مطمئن بود که متن به هم ریخته توسط انسان قابل تشخیص است. در غیر این صورت، برداشت به این شکل خواهد بود که نرم‌افزاری سعی دارد با تکنیک‌های پردازش تصویر متن را تشخیص دهد. بنابراین بعد ازمدت زمان مقرر، حتی اگر متن موجود،‌ به درستی تشخیص داده شود، ‌باز هم پذیرفته نخواهد شد. این روش، هم‌اکنون در بسیاری از سایت‌های معتبر از جملهgoogle ،yahoo  ،hotmail ،rapidshare    و... به کار گرفته می‌شود.

پارسا ستوده‌نیا